vrijdag 18 augustus 2017

een vreselijke ontvangst in Bridlington

Vrijdag 18 augustus
De weersvoorspellingen zijn het niet met elkaar eens, maar we willen het liefst goed weer horen, dus dat geloven we. Wind west 20 knopen.
We vertrekken om 8 uur van Hartlepool, de sluis is nu makkelijk.
Eenmaal buiten is het prachtig zeilweer, halve wind onder hoge wal. We zetten wel een rif voor de zekerheid.
Spoedig vliegen we vooruit met 12 knopen, het schiet goed op.
Het is wel vlagerig weer, we sturen met de hand om dat op te vangen.
Om 11 uur zijn we al dwars van Whitby, 20 mijl verder.
Er komen steeds meer echte buien, nu zelfs wel met 30 knopen wind. We zetten een tweede rif en alles gaat goed.
Om 14 uur zijn we bij Flamboroughhead.
Nu wordt het moeilijk, de laatste 5 mijl naar Bridlington, zijn recht tegen wind.
Maar we maken goede slagen ondanks de tegenstroom.
Alleen blijkt als we wat extra steun van een motor willen hebben, dat die niet wil starten. Achteraf was die al vanzelf afgeslagen toen we vertrokken waren.
Dat is lastig manoeuvreren. Dus als we na 2 uur kruisen bij Bridlington zijn, gaan we ten anker.
Ronald kan niet vinden wat er aan de hand is, maar we denken dat binnenvaren op 1 motor ook wel zal lukken.
Voor de zekerheid probeer ik de havenmeester op te roepen, maar die antwoordt niet.
Dan maar op goed geluk naar binnen.
Als we eenmaal binnen zijn, staat daar een heel boze havenmeester te schreeuwen: het is vol, we moeten eruit.
We proberen te vertellen dat we niet kunnen manoeuvreren, maar dat heeft geen effect.
We maken toch maar vast aan een vissersboot en ik klim naar de wal over 6 boten. Dat praat toch wat makkelijker.
Maar het helpt nog niet. Ronald klimt ook nog de wal op en ik kijk wat rond naar plekjes, plek zat. Hij heeft Vlieland nog nooit gezien blijkbaar. Maar als we 20 pond betalen mogen we toch een nachtje blijven, bij de hijskraan.
Als ik in het havenkantoor ben komt er nog een Nederlands jacht binnenvaren, een Feeling, met 2 kleine kinderen aan boord. Weer hetzelfde geschreeuw. Deze mensen laten zich wel intimideren en gaan weer naar buiten en uiteindelijk terug naar een andere haven. Toch minstens 15 mijl. Hopelijk kunnen ze daar wel terecht, want het water zakt al.
Als ik 20 pond betaald heb, is de havenmeester toch wat vriendelijker. Als het ons lukt morgen naar een ondiep plekje te wurmen, mogen we voor dat geld zelfs 3 nachten blijven.

Maar eerst moet het motor probleem worden opgelost. Bougies vonken wel. Morgen de carburateur maar proberen.

donderdag 17 augustus 2017

Oud Hartlepool

Donderdag 17 augustus
Het is een zomerse dag. We moeten wel wennen aan temperaturen van 22 graden.
We gaan met de bus naar oud Hartlepool, daar is de haven waar de coasters aanleggen.
Het is met de bus niet ver, maar lopend wel te ver langs een autoweg.

Oud Hartlepool is echt oud, er zijn nog resten van de middeleeuwse stadsmuur en een kathedraal herinnert aan een klooster van St Hilda.
Er zijn ook verdedigingswerken, maar die zijn nu een toeristische attractie. 
De dienstdoende soldaat ligt trouwens onder zijn tank, nog niet in actie.
We lopen een heel eind langs de moderne haven en komen niks bekends tegen.
Uiteindelijk weer terug in het oude centrum, vlak bij de bushalte denkt Ronald toch de pub te herkennen waar hij goede herinneringen aan had. 

Andere pubs zijn er niet meer, dus dit is het waarschijnlijk en het schip lag waar nu een jachthaventje is.

De rest van de dag doen we rustig aan.

woensdag 16 augustus 2017

op zoek naar het verleden van Hartlepool

Woensdag 16 augustus
Ronald was 25 jaar geleden in Hartlepool toen hij nog werkte op de Nordiclink van Wagenborg, ze brachten hier papier.
We willen weten hoe dat zat, want er is niks meer te herkennen.
Vlakbij de haven is het museum van Hartlepool, daar moet wat te vinden zijn.
De naam Hartlepool betekent hertenpoel, maar dat was in de prehistorie.
Er zijn heel wat fases tussen nu en toen.
Er was hier o.a. veel scheepsbouw en dat heeft er toe geleid dat de plaats in de eerste wereldoorlog door Duitse schepen en een zeppelin beschoten is met veel schade.
Het feit dat er marine schepen gebouwd zijn heeft ertoe geleid dat het museum nu een gerestaureerd marineschip heeft, de Trincomalee, gebouwd in Bombay van teakhout. Het Engelse eikenhout was toen al op in de tijd van Nelson.
Het schip heeft jaren in Portsmouth gelegen, gebruikt als slaapplaats voor trainees.
Daarna is het op het dek van een schip naar de gebracht.
De restauratie heeft 15 jaar geduurd.
Om het schip heen is een historische kade, in allerlei pandjes zijn werkplaatsen van b.v wapenmakers, uniformmakers etc.
We zijn het grootste deel van de dag zoet om alles te bekijken.
We hebben ook oude foto's van de havens gezien en weten nu waar Ronald 25 jaar geleden lag, daar gaan we morgen heen.

Hartlepool

Dinsdag 15 augustus
Zon en Westenwind ! 's Ochtends nog heel zwak, maar we vertrekken toch om 8 uur. We hebben dan het eerste stuk stroom mee en we willen tussen de kust en Coquet eiland door, een nauw, ondiep stukje water.
We varen op 2 motoren en al staat er bijna geen wind, er staan wel flinke golven.
Daarna neemt de wind toe en is het mooi zeilen onder hoge wal.
Dit stuk kust is niet heel mooi met vrij veel industrie,
maar Newcastle is mooier dan we dachten
daarna wordt de kust ook echt weer mooier met wat kliffen.
Er varen hier veel zeiljachten, zelfs een trimaran ( Dragonfly)
We gaan naar Hartlepool, dat ligt in een mooi beschutte hoek. De wind is inmiddels toegenomen tot meer dan 20 knoop, dus we reven het grootzeil.
De marina ligt binnen een sluis. Het is best spannend aanvaren, want er zijn geen remmingswerken en de sluisdeuren zijn minder dan 9 meter breed.
De sluis zelf is ook een verrassing, ze openen de buiten deur terwijl er nog een hoop water in zit, dat komt als een waterval naar buiten.
Eenmaal in de sluis kun je vastmaken aan een ponton. Dat is wel fijn, want ook het vollopen van de sluis gaat op volle kracht.
Binnen blijkt een mooie marina te zijn, maar de wind giert door de stagen, we zijn blij dat we goed liggen.

maandag 14 augustus 2017

Alnwick

Maandag 14 augustus
Zuidenwind en regen, we blijven lekker nog een dagje liggen. 
We praten gezellig met een paar mannen van een Heavenly Twins, die zijn op weg naar het noorden, waar ze wonen.
Maar aan het eind van de ochtend wordt het droog.
We gaan met de bus naar Alnwick, dat is ons aanbevolen door de havenmeester.
Het is een stad met een stadspoort, 
gezellige straten en een kasteel en een enorme kasteeltuin.
Het wordt zonnig en warm, we bezoeken alleen de kasteeltuin.
Die blijkt heel bijzonder met een bamboedoolhof
en veel waterkunstwerken, zowel oud als nieuw.

De nieuwe mogen door kinderen gebruikt worden.
Ook zijn er prachtige siertuinen en een boomgaard met honderden kersenbomen, speciaal voor de bloesem, er hangen schommelbankjes tussen de bomen. In het voorjaar moet dat Japanse allure hebben.

De busrit op zich is ook al mooi o.a. Langs een kustplaatsje met een heel ondiepe riviermonding, maar het is wel een hobbelige weg en er valt weer een rust over ons als we terug zijn bij de boot.

zondag 13 augustus 2017

Amble

Zondag 13 augustus
Een zonnige dag met bijna geen wind. Mooi om nog even te blijven.
Er liggen hier veel multihulls aan moorings.
We wandelen langs de rivier stroomopwaarts naar het plaatsje Warkworth. Dat is mooier dan Amble, wat een beetje op Coronationstreet lijkt. Er is hier veel steenkool verscheept vroeger.
Warkworth heeft een kasteel 
en een middeleeuwsebrug en veel mooie huizen.

De rivier is prachtig met een weir ( soort dam) met een vistrap.

zaterdag 12 augustus 2017

Lobsterpotten ellende

Zaterdag 12 augustus
Eindelijk goede wind om een stuk zuidwaarts te komen.
We vertrekken om 7 uur van Berwick. Het is dan hoogwater en het is makkelijk van de boot op de kade te stappen om de lijnen los te maken.
Met afgaand tij gaan we vlot de rivier af.
Buiten kan het lichtweer zeil erop en er zwemmen al snel wat dolfijnen mee.
Het enige vervelende is, dat het regent. Daar wordt je erg nat van. Buiswater krijgen we eigenlijk nooit over ons heen, maar met regen blijkt dat mijn pak al weer aardig lekt. Die pakken gaan echt maar een paar jaar mee.
Het zicht is door de regen ook niet optimaal en dat is slecht in een gebied vol lobsterpotten.
Nog voor Holy Island zitten we muurvast aan twee ballen.
De pikhaak is niet sterk genoeg om de lijnen op te trekken. Eerst moeten de zeilen naar beneden en een motor aan. Zelfs dan is het nog moeilijk de lijn zover boven water te trekken om te snijden.
Ik snijdt de kleinste bal los terwijl Ronald de lijn omhoog trekt. Toch loop ik wel een natte mouw op.
De tweede bal zit nog vaster aan het roer. Ronald laat het platform zakken om die los te snijden.
Hij heeft nu ook natte mouwen.
Het roer wil daarna niet meer naar de midden stand, er zit nog een stuk touw tussen. Gelukkig komt dat los na het bewegen van het roer naar de maximale uitslag.
Daarna sturen we om de beurt een uurtje.
Holy Island hadden we oorspronkelijk wel willen bezoeken, maar we komen toch al wat krap in de tijd. We zijn er al een paar keer geweest en in de regen ziet het er niet aantrekkelijk uit.
Ook de Farne eilanden zeilen we voorbij.
Ondanks tegenstroom zijn we veel te vroeg bij de baai van Amble, waar we heen willen. Bij Amble is een bar voor de haven, je kunt alleen rond hoogwater naar binnen.
We gaan voor anker in de baai. Lekker even drogen en uitrusten.
De wind neemt af. Er komt een kudde waterscooters voorbij. Gelukkig zijn die wel doelgericht en draaien geen rondjes om de boot.
Om 15 uur is het water genoeg gestegen en de zon komt ook een beetje door.
Op het lichtweerzeil varen we de laatste 4 mijl naar Amble.
Dat is veel groter dan we dachten. Er is een rivier met moorings waar diverse multihulls liggen.

Wij gaan deze keer aan een ponton in de marina. Sinds Peterhead hebben we niet meer aan een ponton gelegen, daar zijn we wel weer eens aan toe.

vrijdag 11 augustus 2017

Tweedmouth, de zuidelijke oever, Engeland!

Vrijdag 11 augustus
's Ochtends regent het en met laagwater is de haven echt een zwart gat.
Omdat er geen ladders langs de kademuren zijn, moeten we met de bijboot naar een ladder in een hoek, die is lang en vies. 
De boodschappen laten we aan een touw zakken.
Gelukkig is het 's middags weer mooi weer hoewel de wind nog wel hard is.
We maken een mooie wandeling langs de kust, in zuidelijke richting.
Je heb mooi zicht op de haven ingang
ook is te zien dat het echt wel hard waait
Er zijn mooie rotsen en ook stranden.

We lopen tot we Holy Island duidelijk zien. Het kasteel staat in de steigers .