zondag 25 juni 2017

baltasound rustiger

Zondag 25 juni
De wind is gedraaid naar N en afgenomen. We liggen nu aan hoger wal en er staan geen hoge golven meer, 
we kunnen met de bijboot naar de wal.
Ronald bij dat hij eindelijk weer internet heeft op zijn iPad.
ik zit met een zwarte jas over mijn hoofd en b
laptop om deze blog te uploaden, anders zie ik niks op het beeldscherm
Ook doen we boodschappen. Helaas alleen witbrood. Gelukkig wel wat groente en fruit.

Het is nu springtij en het piertje waar we eerst zo vorstelijk lagen is helemaal onder water verdwenen.

storm in Baltasound

Zaterdag 24 juni
De nacht was vrij rustig, om 4 uur zelfs een tijdje bijna geen wind.
De hele dag verder heel veel wind, zelfs even 40 knopen. 's ochtends nog met zon,
 's middags ook nog veel regen. Met hoogwater slaan de golven over de pier!
We kunnen met deze wind niet met de bijboot naar de wal, dus we moeten ons aan boord vermaken.
Ik pak mijn lapjes en maak een quiltje, geïnspireerd door de heuvels, meertjes, turf.
Ronald leest op zijn ipad het boek dat hij Van Victor Lamme gekregen heeft.

We zijn blij dat we nog voldoende eten aan boord hebben.

weer naar Balta Sound

Vrijdag 23 juni
Het is onvoorstelbaar hoe snel het weer steeds verandert. Gisteravond nog rustig en zonnig, vanochtend regen en harde ZO wind, al is het niet de 30 knopen die voorspeld zijn.
's Middags draait de wind naar ZW en neemt wat af. Omdat de gribfiles, die we gisteren bij de pub hebben gedownload, voor zaterdag nog harder ZW wind voorspellen en voor zondag N, vertrekken we 's middags op de fok naar Baltasound. Want daar willen we liggen als er maandag voor 3 dagen NO wind komt.
Het zeilen gaat prima. 
We moeten wel steeds goed opletten op ballen van lobsterpotten en op kleine rotsjes, die niet gemarkeerd zijn met boeien.
Tegen de tijd dat we bij Baltasound komen is de wind geruimd naar west en toegenomen tot WK 7.
Pas als we echt binnen zijn neemt de deining af.
Gelukkig trekken de motoren het makkelijk de laatste paar mijl tegen de wind in.
Er liggen geen andere jachten, maar de pier ligt vol met vissersboten. 
Gelukkig zijn de moorings vrij. We liggen daar prima. De wind neemt nog wat toe tot 32 knopen.

Naar de wal varen zit er echter voorlopig niet in en internet hebben we dus nauwelijks, af en toe doet 4G het.

mid yell 3

Donderdag 22 juni
Het weer kan snel veranderen, gisteravond harde wind en regen, vandaag zon met een gezellig briesje.
Omdat we geen andere plek weten om heen te gaan voor het weer gaat waaien, blijven we op deze mooie plek in Mid Yell.
We beklimmen een heuveltje met mooi uitzicht.
's Middag gaan we een half uurtje zwemmen, we hebben het bad voor ons alleen. Een badjuf houdt wel braaf toezicht. Het valt niet tegen na 3 jaar niet zwemmen. Het water is heerlijk van temperatuur en bevat bijna geen chloor. Het wordt met UV licht bacterievrij gehouden.
Het is een prachtig gebouw met ook een sportzaal en een fitness ruimte.

Later op de middag verzamelen we wat “chinese hoedjes” en mosselen als aas. Er schijnen platvissen te zitten waar we liggen met de boot. Helaas vangen we niks. Ook de lokale mensen vangen niet allemaal wat. Die gingen verder naar buiten op zoek naar makreel.
Het is ongelooflijk rustig hier. Er zijn wel wat zalmkwekerijen waar ze 's ochtends heen varen met ribs en 's middags weer terug. We hebben pas 1 toerist gezien, met een fiets. Op Unst was het veel drukker. Misschien door de interessante geologie? Je moet wel via Yell als je naar Unst toe wilt. Blijkbaar rijdt iedereen meteen door?

Het weer is zo mooi dat we buiten bier drinken.

mid yell 2

Woensdag 21 juni
De dag begint mooi zonnig met weinig wind. 
Lekker weer om de mast eens even te inspecteren.
Daarna maken we een mooie wandeling over de moors naar een meertje dat vlak achter een strandje ligt. 
We zien veel bijzondere planten zoals zonnedauw, een vleesetend plantje.
Ook zijn er heel veel leeuweriken en wulpen en 
raven in de moor en visdiefjes, scholeksters met jongen en bontbekplevieren op het strand waar we ons brood eten.
We begrijpen nu ook dat het internet het hier niet altijd doet, de kabels liggen gewoon boven de grond!
We zijn net op tijd terug aan boord: het begint te waaien en regenen. We zijn blij dat we nu niet halverwege de Faeröer zitten. Hoezo langste dag, begin van de zomer?

donderdag 22 juni 2017

Mid Yell

Dinsdag 20 juni
Eigenlijk wilden we tot woensdag in Baltasound blijven en dan vertrekken naar de Faeöer eilanden, 180 mijl in NW richting. Maar het weer ontwikkelt zich toch wat anders. 1 dag ZO wind is niet genoeg, en tegen W 5-6 willen we niet varen.
We besluiten nog wat eilanden van Shetland te bekijken.
Om 7 uur vertrekken we, voordat we droogvallen.
De wind is WNW 5-6. Het eerste stuk is het ruime wind naar het zuiden. Daarna een stukje kruisen tussen allerlei klein rotseilandjes.
Om 9.40 zijn we in Mid Yell. We gaan ten anker in de heel beschutte inham.
De rest van de ochtend rusten we uit met de kachel aan. Het is wat kouder en grijzer dan de voorspelling.
's Middags laten we de bijboot te water en met het motortje varen we naar de “marina”
Er is een winkel in het dorp en ze verkopen zelfs bruin brood!
We maken meteen ook een wandeling naar de andere kant van het eiland. Het is hier heel smal doordat er aan beide kanten een diepe inham is.
Het eiland Yell is bijna helemaal bedekt met turf en het wordt hier ook nog gestoken.
 De grond is ideaal voor orchideeën, die groeien overal langs de kant van de weg.

Op het hoogste punt tussen de twee inhammen staat Windhouse, het is een ruïne en het schijnt erg te spoken. Elk huis hier zou trouwens wel windhouse kunnen heten. Er zijn veel ruïnes De mensen wonen in moderne goed geïsoleerde huizen

maandag 19 juni 2017

Balta Sound

Maandag 19 juni
Na de feestelijke vakantie dagen is het tijd voor wat werk.
We maken de boot van binnen schoon en halen 80 liter water.
Dankzij de dames van het havenkantoor hebben we goed internet aan boord, daar worden we blij van. Gisteren hadden we wel een gribfile gedownload met behulp van de telefoon, maar dat duurde een half uur. Nu kunnen we weer foto's bekijken en uploaden.
's Middag wel weer tijd voor een mooie wandeling. Vlak bij de haven is een heel bijzondere heuvel.
Deze bestaat uit serpentijn gesteente, wat als oceaan bodem gevormd is, maar hier boven water ligt. Het is heel doorlatend gesteente en daardoor heel droog.
Het is een soort woenstijn met heel bijzondere plantjes, eentje komt hier zelfs als enige plaats op aarde voor!
Er was ook een mijn waar dit gesteente gedolven werd, er zit n.l. ook chroom in.
Met paarden in een tredmolen werd het gesteente vermalen.

Tot onze verbazing zien we 's avonds de hoteleigenaar zwemmen naar de boot! Volgens hem is het niet koud. 10 graden brrr

Unst 2

Zondag 18 juni
We hebben nog een dag de auto. Nu gaan we naar de zuidkant van het eiland.Hier is meer historie te vinden.
Eerst een baai met een oud kerkje. We moeten 4 hekken openen voor we er zijn.
Er lopen overal schapen op de weg en ook een Shetland pony, die zijn echt klein. Er is een enorme parkeerplaats bij het kerkje, want het kerkhof wordt nog steeds gebruikt. Zoals overal hier in het noorden, liggen de kerkhoven aan zee.
Daarna naar de ferry terminal. We verwachtten daar wel wat levendigheid en vooral Wifi, maar er staat alleen een nieuw gebouwtje met wachtkamer en mooie toiletten, dat is altijd fijn.
Daarna naar een strand met prehistorische huisjes. Helaas verdwijnen deze langzamerhand in zee. Het is wel een mooie plek aan het strand aan de monding van een riviertje. De steentijdmensen wisten wel wat ze nodig hadden.
Een kasteel uit de 16e eeuw staat ook in die buurt. Helaas gebouwd met bloed, zweet en tranen van de lokale bevolking.
Het uitzicht vanuit het kasteel is geweldig. Het is ook mooi dat er een kastje met zaklampen bij de ingang is, want de kelders zijn erg donker.
Het is inmiddels mooi aan het opklaren, we gaan weer naar de noordkant van het eiland. Het is maar 18 km, we zijn er in een half uur.
De wandeling naar de kliffen gaat nu een stuk sneller en de moeite wordt beloond, het is het mooiste uitzicht dat we ooit gezien hebben.
Je ziet Muckle Flugga nu heel goed liggen.
De kliffen zitten vol met Jan van Genten.
Op de terugweg naar de boot hopen we nog even te internetten bij de tearoom. Maar dit is Unst, het internet doet het vandaag niet :(
Daarna nog even naar de winkel, bier halen met de auto. Daar komen we al heel wat bekenden tegen! Nadat we alles weer aan boord gebracht hebben, brengen we de auto terug.

Eenmaal bij de boot blijken mensen van een jacht dat ten anker ligt, naar de wal geroeid. Ze hebben nu het probleem dat wij voorkomen hebben door op de helling te liggen. Hoe komen ze terug tegen de harde wind? Uiteindelijk roeit de man een heel eind tegen de wind en de vrouw loopt die kant op. Ruim een half uur later zien we dat ze het gehaald hebben.

Unst

Zaterdag 17 juni
Harde wind en regen.
We halen om 8 uur de auto die we voor 2 dagen gehuurd hebben.
We rijden naar de noordkant van het eiland. Het is maar 18 km lang, dus we maken niet veel kilometers. Maar er is maar een paar km 2 baans weg, de rest is 1 baan met passing places.

Direct na de eerste heuvel stoppen we al, want er staat een vikingschip langs de kant van de weg en ook een viking huis.
Het schip blijkt in Zweden gebouwd te zijn, met het doel naar Amerika te zeilen. De reis hebben ze echter in Shetland opgegeven. Het schip is hier gebleven.
Daarna rijden we helemaal naar de noordpunt van het eiland, het meest noordelijke puntje van het Verenigd Koninkrijk.
Hier is een baai met een prachtig strandje en er mondt een riviertje uit. We zien helaas geen otter sporen.
Om 11 uur gaat de Unst Boat Haven open. Dit is een grote hal met allemaal Shetland boten, we bekijken alles nauwkeurig. Zo drogen we ook weer wat op, want ondanks regenpakken zijn we toch wel vochtig geworden bij uitstapjes uit de auto.
De tearoom is lekker warm en heeft goede wifi. Ik durf de laptop niet te gebruiken omdat het nogal druk is.
We gaan ook nog naar het Heritage centrum. Vooral de informatie over de geologie is interssant. De westhelft van het eiland is eigenlijk een stukje Amerika, de oosthelft een stuk oceaanbodem wat omhoog gekomen is. Later is de Atlantic tussen het eiland en Amerika ontstaan. Helaas krijgen we het internet daar niet aan de praat, zodat we geen weerbericht kunnen downloaden en de blog niet kunnen uploaden.
4G is even verder in de middle of nowhere wel aanwezig, geeft toch nog een beetje contact met het thuisfront.
Vervolgens rijden we naar de NW kant van het eiland, we hopen Mucka Flugga te zien, het aller noordelijkste puntje.
Je moet het laatste stuk lopen.
Het is een prachtig pad over de moor, het laatste stuk helemaal op flonders. Het is wel vermoeiend tegen de harde wind in en het blijkt ook steeds te stijgen. Het is inmiddels gestopt met regenen, maar het wordt steeds mistiger.
Helaas zien we bijna niks als we bij de kliffen komen. Ze zijn vreselijk hoog en er staat een stormachtige wind, dus we blijven niet lang. Terug loopt het een stuk makkelijker.
Er zitten veel vogels op de moor. De skua's zijn heel tam, die zitten langs het pad.
We drinken nog even thee bij de winkel/tearoom/garage/autoverhuur in de hoop dat daar wifi is, maar daar kun je alleen de vaste computer gebruiken.
Als we bij de boot komen blijken de Fransen, die we steeds tegenkomen , ook in de haven te liggen.

Er staat inmiddels wk 6 en zij liggen een stuk onrustiger dan wij.

Balta Sound, Unst

Vrijdag 16 juni
We zijn in het ritme van vroeg op en vertrekken weer om 7 uur.
De wind is west en het is halve wind naar het noorden, naar het eiland Unst, het meeste noordelijke stukje van het Verenigd Koninkrijk. Het is maar 10 mijl.
We gaan naar Baltasound, een mooi beschutte inham. We hopen daar een plekje te vinden om beschut te liggen met komende harde wind. Ook zoeken we een reparateur voor ons motortje.
In eerste instantie maken we vast aan een mooring, de haven is nogal onoverzichtelijk en klein en het is laagwater.
Bij de boatingclub en het havenkantoor worden we heel erg goed ontvangen.
We mogen liggen op een helling die droog valt. Ook krijgen we het adres van een mechanicien.
We hebben nog uren voor het hoogwater is en lopen eerst maar eens een stuk.
Het hotel waar Ronald en Hans vroeger eens snel weggelopen zijn wegens de vreselijke bardame, is er nog steeds. Er is een nieuwe eigenaar, maar echt gastvrij is het nog niet.
Boven aan de heuvel zien we een bushalte, die we wel eens op TV gezien hebben, gezellig ingericht. Op dit moment met bloemetjes en een telefoon.
Ook is er een winkel, waar we een auto kunnen huren voor de komende dagen.
Via een weiland met een stier en koeien komen we bij een Vikinghuis.
Een mooi plekje hadden die uitgezocht met uitzicht op de beide aanvaarroutes. Daar voeren wij vanochtend binnen.
Om 14 uur is het water hoog genoeg om de helling op te varen. We zijn blij met de plek.

's Avonds komt de man voor het motortje en na doorblazen van de sproeiers doet het motortje het weer goed!