zondag 22 oktober 2017

films Fair Ilse-Lerwick en Lerwick

Twee films, de ene van de mooie zeiltocht naar Lerwick en de tweede van ons verblijf in Lerwick.
Klik op de links FAIR ISLE   LERWICK

donderdag 12 oktober 2017

film Fair Isle

Fair Isle is een paradijs voor vogels en vogelaars. Vooral de papgaaiduikers zijn geweldig. Klik HIER voor de film

zaterdag 7 oktober 2017

film Stronsay- Fair Isle

Een prachtige zeiltocht van Stronsay naar Fair Isle. Klik HIER voor de film

woensdag 4 oktober 2017

film Stronsay

We genieten van de vogels op Stronsay en bekijken het energie neutrale huis van Robin en Jennufer.
Klik HIER voor de film

zondag 1 oktober 2017

film Wick-Stronsay

Een mooie rustige oversteek van de Pentland Firth. Klik HIER voor de film

vrijdag 29 september 2017

film Wick

We liggen met slecht weer een paar dagen in Wick. Je ligt daar prima beschut en er is voldoende te doen. Klik HIER voor de film

dinsdag 26 september 2017

film Stonehaven naar Wick

Een lange tocht waarbij we veel de motor gebruiken. Klik HIER

woensdag 20 september 2017

film Arbroath naar Stonehaven

Een rustige zeiltocht vlak langs de kust. Klik HIER voor de film

zondag 17 september 2017

film Arbroath

We wandelen wat rond Arbroath en bezoeken de Signal Tower, die seinde naar Bell Rock om te controleren of het goed ging met de vuurtoren wachters. Klik HIER voor de film

donderdag 14 september 2017

film Dundee Arbroath

Op het kleine tochtje van 10 mijl worden we voortdurend begeleid door dolfijnen. Klik HIER voor de film

vrijdag 8 september 2017

film Dundee

Geen zeilfilm, maar een bezoek aan de stad Dundee met het onderzoekschip Discovery, dat naar Zuid en Noordpool reisde. Ook bezoeken we het jute museum. Klik HIER voor de film

woensdag 6 september 2017

films

Nu we weer thuis zijn en het weer wat herfstig wordt, heb ik weer tijd om films te monteren.
Het is heerlijk de zomerse beelden weer te zien, maar niet alles is zonnig, de Noordzee laat ook zijn onaangename kant zien. Klik HIER voor de eerste film

dinsdag 29 augustus 2017

terug in thuishaven Lunegat

Dinsdag 29 augustus
Gisteravond voeren we nog even een rondje met de bijboot. Die was nog behoorlijk vies na ons avontuur op het Groene strand. 
WE spoelen de riemen ook en het motortje.
's Ochtends zijn we nog steeds druk met schoonmaken en ook uitrusten van de reis.
's Middags is het een mooie zeiltocht naar Lunegat.
Helaas heeft Ronald nog veel werk aan het schoonspoelen van het ankergerei. We waren vergeten dat de ankerplek tegenover de jachthaven heel erg modderig is.
Op het meer staat gelukkig een verfrissende bries, want het is erg warm.
Zelfs de koeien langs het Dokkumerdiep zoeken verkoeling.

Om 14 uur liggen we weer op onze vaste plek in Lunegat. Gezellig om oude bekenden weer te zien.

maandag 28 augustus 2017

Lauwersoog

Maandag 28 augustus
Gisteravond met laagwater verplaatsten we het anker naar iets dieper water, we willen 's ochtends vroeg weg en niet vastzitten.
Ronald verzamelt ook nog wat oesters voor bij het bier.
Om 5 uur 's ochtends verhalen we toch nog naar de Moker, want het water zakt ons nog veel te veel. Het is net een beetje licht en we kunnen de boeien zien, ook hebben we nog een track van de heenweg 3 maanden geleden.
Na nog even slapen varen we net na laagwater naar Lauwersoog, op de motor, want er staat geen zuchtje wind..
We zijn de enige bij de sluis, in tegenstelling tot gisteravond, toen waren er wachttijden van een uur hoorden we.
We maken vast aan de gemeentesteiger bij de jachthaven.
Hier komt mijn vader Nico op bezoek. Het is leuk hem na 3 maanden weer te zien.
We eten lekker kibbelingen en patat.
Als hij weer huiswaarts is, gaan wij voor anker. Daar is het gelukkig iets koeler. We zijn de warmte helemaal niet gewend.

Het is wel lekker weer om de boot schoon te maken met zoet water.

zondag 27 augustus 2017

windstille Engelsmanplaat

Zondag 27 augustus
Gisteravond bekeken we een paar van de andere catamarans, nog even wat foto's.


Vandaag zon, lichte westenwind, ideaal.
We vertrekken net na laagwater op het lichtweerzeil.
Het gaat op zich prima, alleen lopen we bij het kruispunt van de vaarwegen van Holwerd en het Pinkewad, vast op een plek waar het volgens de nieuwste electronische kaarten 3 meter diep zou moeten zijn. We staken wel een stukje binnen een boei af, dus dat is niet handig. Het kostte nog heel wat motorgeweld om weer los te komen.
We zijn ook te vroeg bij het wantij, dus daar gaan we ten anker om te lunchen. We hebben mooi kunnen zeilen zover.

's Middags staat er bijna geen wind en na nog een keer ongewild vast lopen, geven we het zeilen op. Op 2 motoren varen we naar het Wierummerwad en gaan voor anker voorbij het laatste wantij, op Paesens reede, ten zuiden  van Engelsmanplaat. Het ligt er super rustig als de laatste schepen voorbij gekomen zijn.

zaterdag 26 augustus 2017

luxe Ameland

Zaterdag 26 augustus
Het is heerlijk rustig bij de Boschplaat. Geen gehobbel, geen gebonk en op de vogelgeluiden na, echt stil.
Er staat ook helemaal geen wind vandaag.
Toch willen we doorvaren, want nu begint het drinkwater op te raken.
Gelukkig hebben we benzine.
Na de lunch komen we los en we varen op 2 motoren de 10 mijl naar Ameland. Het eerste stuk wat stroom tegen, daarna geen stroom.
Bij de Blauwe Balg zien we prachtige zwermen vogels als wolken rond dansen.
Ook liggen er vele zeehonden.
We komen dan ook een aantal zeehondenboten tegen, je ziet gegarandeerd zeehonden op zo'n tochtje.
We zijn mooi op tijd in de haven van Ameland. Naast de haven is nu een pier gebouwd waar coasters stenen lossen voor de dijkverzwaring. Je ligt daar nu niet heel leuk meer.
Ook moeten we veel doen op de zaterdagmiddag. Nog voor sluitingstijd naar de Jumbo, ook nog wat benzine kopen. Douchen is ook echt nodig en watertanken.
Er liggen veel catamarans in de haven, o.a. De Adelaide van Paul Hofman.

Terschellingschade

Vrijdag 25 augustus
We hadden geen schade op Texel, maar Terschelling loopt anders. De nacht verloopt goed, de wind blijft west en is tijdens het droogvallen 12-15 knoop. We blijven keurig haaks op de geul liggen.We vallen trouwens maar een uurtje droog, 's nachts is er minder water als overdag.
De ochtend begint ook prachtig.
Zon kleurt de hemel mooi rood achter de Brandaris.
We lopen al om 8 uur rond de boot, voordat het water opkomt.
We zitten daarna lekker in de kuip naar schepen te kijken,
het is ongelooflijk hoeveel schepen er uit de haven komen.
We zien zelfs een originele Wharram cat, een hele grote.
We zijn net los als de koegelwiek uitvaart. We weten dat die flinke golven maakt en zijn bang dat we nog wat zullen bonken.
Ik wil wel wat filmopnames maken van de golven.
Nu dat heb ik geweten. Bonken doen we niet, maar de golven komen als brekers de kuip in.
We zijn helemaal nat en de camera ook. En het is niet de waterdichte camera. Hij blijft nog even doorlopen, maar dan geeft hij de geest. Gelukkig zijn de opnames van de dag nog behouden gebleven.
We overdenken wat we moeten doen. Al snel valt de beslissing: we gaan hier weg.
Dat is nog een heel gedoe. Het is zo ondiep dat we ons niet naar het vooranker toe kunnen trekken.
Met de bijboot lukt het wel daar naar toe te gaan. Ronald kan bij het anker nog staan en het anker lostrekken.
De boot draait dan naar de geul op het achteranker. Dat moet vervolgens naar voren overgepakt worden. Dan kunnen we met de motoren aan, het anker optrekken.
We varen naar het oosten. Eerst een hele tijd op de motor, totdat de chaos van lijnen wat opgeruimd is, dan met zeilen erbij. Er staat zo weinig wind, dat we niet echt kunnen zeilen.
Het is ook ontzettend zonnig en warm. Zonnebrand helpt niet meer.
Gelukkig hebben we nog wat witte kleding.
We varen helemaal door tot voorbij het wantij, naar de Boschplaat. Wat een rust hier.

's Avonds vallen we droog en is het mooi wandelen naar de kwelder.

donderdag 24 augustus 2017

naar Terschelling

Donderdag 24 augustus
We vertrekken vroeg met een lichte westenwind en een dikke stroom mee. 
Het is mooi lichtweerzeil zeilen.
Ondertussen hebben we ook nog gezellig telefonisch contact met onze kinderen.
Het is druk met zeilboten in Nederland,
ook zien we diverse catamarans en een trimaran.
We gaan via het Scheurrak en het Inschot naar Terschelling. De wind neemt flink toe, zodat we de stukken met tegenstroom goed vooruit komen.
2 uur na HW zijn we bij het Groene strand.
We varen de boot vast. We komen niet eens heel hoog.
Zodra het water wat gevallen is, lopen we naar de wal.
Ronald met benzine tankjes en ik met boodschappentassen.
We treffen Jan en Leny Huneman met dochter en kleinkinderen.
Jan rijdt met Ronald naar Midsland, naar de benzine pomp.
Ik loop naar de Spar. We zijn tegelijk terug bij het strand.
Jan loopt mee naar de boot, die heeft hij nog nooit dichtbij gezien.
Daarna gaat Ronald de ankers uitbrengen en ingraven. Voor is makkelijk, hoog en droog, achter gaat hij tot zijn middel het water in. Gelukkig zijn de temperaturen in Nederland stukken hoger als in Schotland. Nu maar hopen dat de wind weer afneemt zoals voorspeld, anders liggen we misschien we wat hobbelig.

woensdag 23 augustus 2017

op de rede van Texel

Woensdag 23 augustus
Op de rede van Texel lig je niet altijd rustig, de naam Tesselschade is niet voor niks ontstaan. 
Wij hebben geen schade, maar ik wordt midden in de nacht wakker en het lijkt wel of wel hard aan de wind varen, inclusief buiswater. Gelukkig wordt het rustiger als het water valt, hoewel er hier niks droog valt. Ronald slaapt door alles heen, die is echt moe. 's Ochtends vindt hij wel een emmer water in het vooronder, hij had het luik op een kiertje gezet voor ventilatie.
We doen de hele dag rustig aan, we missen de uitstapjes aan de wal niet. 
Er varen veel schepen langs.
Eindelijk eten we ons door de potjes en blikjes heen die we de hele reis al mee hebben uit Nederland. Pannenkoekenmeel maakt het gebrek aan brood goed.
Eindelijk doet de prepaid simkaart het in de ipad, dus goed internet houdt ons ook bezig.

's Avonds valt de wind weg, wat een rust.

Slow boat naar Texel

Zondag 20 tot dinsdag 22 augustus
De nacht is wat onrustig met disco en vissers die om 3 uur moeten tanken en vertrekken.
Wij zelf vertrekken om 5.45, we zijn toch al wakker en zo staat er veel water in de haven en profiteren we het langst van westenwind.
Het gaat prima, in 3 uur zeilen we 25 mijl. De enige stress komt van de ballen van lobsterpotten. We hopen dat we die alleen bij de Engelse kust zullen tegen komen,
maar zelfs 50 mijl uit de kust kom je ze nog af en toe tegen en tot onze grote schrik zelfs in de scheidingszone van de TE route bij de Nederlandse kust. De zee is een mijnenveld geworden.
De vele booreilanden en windmoles staan tenminste op de kaart.
Het is ongelooflijk hoe snel wind kan afnemen, 's Middags moeten we het lichtweerzeil hijsen om nog vooruit te komen en aan het eind van de middag is de wind helemaal op.
Helaas was gisteravond de benzinepomp al dicht toen we daar onze laatste ponden wilden spenderen. We hebben niet veel benzine en kunnen dus niet elke windstilte door motoren. We hebben net genoeg om de 3 scheepvaart routes en de Nederlandse kust door te komen.
Het is wel mooi zo'n rustige zee. Ik zie het geleidelijk donker worden en heb vrede met een nacht op zee. Het is wel wennen dat het 's nachts echt donker is en best wel lang van 21 uur tot 5 uur 's ochtends. Ronald is helemaal gedesoriƫnteerd als hij in het donker op wacht komt.
We zijn blij als het om 5 uur weer licht wordt.
Er blijft weinig wind de eerste nacht en 's ochtends laten we een anker zakken op een plek waar de zee maar 17 meter diep is.
Al na een uurtje komt er weer wind, maar nu uit het oosten, dat is tegen! We moeten slagen maken.
Aan het eind van de ochtend zijn we bij de eerste scheepvaartroute. Deze is rustig, maar we starten toch een motor om er haaks en snel door te komen. Halverwege de oversteek van de route steekt er wind op en dan gaat zeilen toch een stuk sneller. Na een uur zijn we er door. We zijn vrij dicht bij een groep eilanden waar onze zoon op zit, maar toch te ver voor contact.
De hele middag hebben we stroom en wind tegen, we schieten maar 14 mijl op. Maar de zon schijnt en we zijn op een mooi rustig stuk zee.
Opeens slaat de wind om maar zuid en kunnen we koers oost varen, om 18 uur passeren we de Nederlandse grens.
De tweede nacht op zee is vrij moeizaam met het kruisen van een tweede scheepvaart route. Gelukkig is die niet zo druk als de TE route langs de Nederlandse kust. Op de AIS ziet die er uit als een autosnelweg met schepen die elkaar inhalen, we vragen ons af hoe we die over moeten. Dat zien we echt niet zitten in het donker.
Maar daar zijn we nog niet, het is licht als we na weer veel slagen maken daar aankomen.
Nu is het gelukkig rustiger, maar je moet vooral uitkijken voor schepen achter de horizon en buiten het plotter scherm,
dat zijn de snelheidsduivels die je gaat tegen komen, die je voor je ziet zijn al lang voorbij als je daar bent.
Om 9.30 zijn we aan de rand van de route. We starten nu 2 motoren, want er staat wel wind, maar die staat precies tegen als je dwars moet oversteken. Om 11.30 zijn we er over en zien we Texel liggen.
We willen eigenlijk naar Vlieland, maar de wind is inmiddels oost en ook de stroom staat tegen. Dan maar naar Texel.
Het is bezeild in het Molengat . Onze vermoeidheid is meteen verdwenen zo gezellig zeilt het daar.
Het kruisen in het Marsdiep wordt zelfs een wedstrijdje.
We zijn daar jaren niet geweest en we zijn een beetje bang dat het er ruw water is met harde tegenstroom, maar het is een gaatje van niks en op het moment dat wij er kruisen staat er niet veel stroom tegen. Daarna gaat het met stroom mee en een stevige NO wind richting Oude Schild. Dat is nog best even spannend, want met vol tuig is 20 knopen wind tegen en stroom mee best wild. We willen niet de haven in, dat kost ons bijna 60 euro per nacht. Een beschut ankerplekje vinden valt niet mee , maar het is te doen bij de vlakte van de kerken bij Oosterend.
Nu eerst maar eens echt uitrusten.

zaterdag 19 augustus 2017

goede tijden in Bridlington

Zaterdag 19 augustus
We zijn heel blij dat we binnen liggen, want de wind giert nog door de stagen.
Ronald haalt de carburateur van de BB motor en laat mij nog eens in de pomp van de benzineslang knijpen. 
Die is heel hard, dan merkt hij dat de slang is losgeschoten van de motor, zo wil die natuurlijk nooit starten. Alles wordt weer in elkaar gezet. Dan is het wachten op meer water om te testen.
Een andere boot die gisteren aan het zinken was, weet ook het probleem op te lossen. Hij moet wel de modder in.
We maken een wandelingetje door het stadje. We herkennen weinig, terwijl we hier toch 2 jaar geleden nog geweest zijn.
Wel was toen ook al de rivier gedempt, die er 35 jaar geleden nog was. Het is een drukke, goedkope toeristenplaats met kermis, boottochtjes met een piraten schip voor 2 pond, die duren dan ook maar 10 minuten.
Als het water gestegen is doet de motor het.
Dat is maar goed ook, want we moeten even van onze plek, omdat er een bootje te water moet. Met de hand terugtrekken is onmogelijk met de harde wind.
Er is gelukkig ook nog een aardige havenmeester en we mogen nog een nacht op die plek blijven, we hoeven dan niet midden in de nacht met hoogwater te vertrekken. Morgen willen we de oversteek naar Nederland beginnen.

vrijdag 18 augustus 2017

een vreselijke ontvangst in Bridlington

Vrijdag 18 augustus
De weersvoorspellingen zijn het niet met elkaar eens, maar we willen het liefst goed weer horen, dus dat geloven we. Wind west 20 knopen.
We vertrekken om 8 uur van Hartlepool, de sluis is nu makkelijk.
Eenmaal buiten is het prachtig zeilweer, halve wind onder hoge wal. We zetten wel een rif voor de zekerheid.
Spoedig vliegen we vooruit met 12 knopen, het schiet goed op.
Het is wel vlagerig weer, we sturen met de hand om dat op te vangen.
Om 11 uur zijn we al dwars van Whitby, 20 mijl verder.
Er komen steeds meer echte buien, nu zelfs wel met 30 knopen wind. We zetten een tweede rif en alles gaat goed.
Om 14 uur zijn we bij Flamboroughhead.
Nu wordt het moeilijk, de laatste 5 mijl naar Bridlington, zijn recht tegen wind.
Maar we maken goede slagen ondanks de tegenstroom.
Alleen blijkt als we wat extra steun van een motor willen hebben, dat die niet wil starten. Achteraf was die al vanzelf afgeslagen toen we vertrokken waren.
Dat is lastig manoeuvreren. Dus als we na 2 uur kruisen bij Bridlington zijn, gaan we ten anker.
Ronald kan niet vinden wat er aan de hand is, maar we denken dat binnenvaren op 1 motor ook wel zal lukken.
Voor de zekerheid probeer ik de havenmeester op te roepen, maar die antwoordt niet.
Dan maar op goed geluk naar binnen.
Als we eenmaal binnen zijn, staat daar een heel boze havenmeester te schreeuwen: het is vol, we moeten eruit.
We proberen te vertellen dat we niet kunnen manoeuvreren, maar dat heeft geen effect.
We maken toch maar vast aan een vissersboot en ik klim naar de wal over 6 boten. Dat praat toch wat makkelijker.
Maar het helpt nog niet. Ronald klimt ook nog de wal op en ik kijk wat rond naar plekjes, plek zat. Hij heeft Vlieland nog nooit gezien blijkbaar. Maar als we 20 pond betalen mogen we toch een nachtje blijven, bij de hijskraan.
Als ik in het havenkantoor ben komt er nog een Nederlands jacht binnenvaren, een Feeling, met 2 kleine kinderen aan boord. Weer hetzelfde geschreeuw. Deze mensen laten zich wel intimideren en gaan weer naar buiten en uiteindelijk terug naar een andere haven. Toch minstens 15 mijl. Hopelijk kunnen ze daar wel terecht, want het water zakt al.
Als ik 20 pond betaald heb, is de havenmeester toch wat vriendelijker. Als het ons lukt morgen naar een ondiep plekje te wurmen, mogen we voor dat geld zelfs 3 nachten blijven.

Maar eerst moet het motor probleem worden opgelost. Bougies vonken wel. Morgen de carburateur maar proberen.