003 Lauwersmeer den Oever 24 27 juni2018

002 2018 Lauwersmeer

De eerste van de films dit jaar. De ondertitels zijn in het Engels omdat we veel Engelse vrienden hebben

thuis

Vrijdag 28 september

Het is mooi dat we een nachtje in Lauwersoog hebben doorgebracht, want 's nachts is de wind naar Noord gedraaid en het is nu voor de wind over het Lauwersmeer.

We vertrekken om een uur of 8, het meer ziet er prachtig uit.

Boven Esonstad hangt een bui, maar die mist ons net.

Het Dokkumerdiep is ook helemaal bezeild.

Er staan veel zilverreigers langs de oevers. Wat hebben we toch een mooi gebied als thuishaven.

Om 9.30 liggen we vast en zijn op tijd voor de koffie bij Rob. Gezellig oude bekenden weer te zien.

's Middags komen onze zoon en kleindochter ons ophalen, dat is feest.

Thuis ziet alles er prima uit, we zijn blij dat mijn vader en vele anderen ons bijstaan het hier zo goed te verzorgen als we weg zijn. Het was een mooie reis en nu zijn we blij weer thuis te zijn.

Tijd om films te monteren en te verwerken wat we allemaal gezien hebben.

vandaag gaat het goed

Donderdag 27 september

Vandaag gaat alles goed.

Het begint al met een mooie zonsopkomst.

Er staat ZW wind 3 en beter kan je het niet hebben.

We vertrekken halverwege opkomend water en het gaat snel naar het oosten.

We moeten wel goed opletten dat we niet per ongeluk naar Holwerd varen. De kruispunten zijn lastiger zonder plotter.

Met ZW wind is echt alles bezeild.

Een boot van waterstaat komt maar met moeite langs ons heen en op het Wierummerwad moet hij door de modder ploegen, hij steekt dieper dan wij. 

We moeten de genua een stukje oprollen om hem niet weer in te halen.

Als we bij Lauwersoog de pier ronden, staat de sluis open, we kunnen er nog bij.

De jachten voor ons moeten wel wat verder naar voren schuiven.

Het water zakt snel in de sluis en bij een van de jachten klemt het landvast. Er moet een mes aan te pas komen, het jacht hing al aardig scheef.

Bij Lauwersoog gaan we ten anker, nog even van de rust genieten en het zoete water.

De Weerlicht ligt naast ons, beide geen bijboot paraat, dus dat wordt berichtjes sturen.

harde wind mee, verder zit het wat tegen

Woensdag 26 september

Het leek 's avonds mooi rustig, maar de nacht werd best ruw, om middernacht ging het tij weer af en de wind nam toe. Met een boot dwars op de wind ligt het niet lekker.

Het ontwaken is ook ongezellig, doordat onze accu's na 9 jaar wat minder worden, is de spanning zo laag dat we de kachel niet willen starten. Gelukkig is er havermout pap en poolkleding.

Het waait windkracht 6 W.

Om 9.30 is het 2 uur voor hoogwater en we zien een platbodem al richting wantij varen.

Wij gaan ook anker op. We houden de 2 motoren bij om de accu's te laden en ook om ons over het wantij van de vlakte van Oosterbierum te krijgen, dat is eigenlijk iets te ondiep voor ons, maar met springtij wagen we het, het is erg ver om via Terschelling.

Op de genua halen we de platbodem in, die laat steeds zijn gaffel zakken als hij moet gijpen.

In de smalle geul gaat het passeren net.

Op het ondiepste stuk hobbelen we regelmatig over de bodem en we laten de motoren flink meedraaien om vaart te houden.

Daarna is het gelukkig dieper en kunnen we op alleen de genua verder.

Opeens gaat de plotter piepen zonder dat er een schermpje verschijnt met een melding en dan gaat hij op zwart en weer opstarten en weer op zwart etc. Uitzetten lukt niet, we koppelen hem los en proberen hem na een tijdje opnieuw, weer hetzelfde.

Gelukkig hebben we papieren wadden kaarten, die komen ouderwets aan dek. Binnen hebben we ook de ipad nog.

Toch is het lastiger op kruispunten. We komen in de Zwarte Haan ipv de Kromme Balg.

Op zich niet echt fout, maar we moeten wel een stuk oploeven aan het eind naar halve wind. Dan voel je pas echt hoe hard het waait.

Oversteken naar het Molengat moet op kompaskoers. Gelukkig hebben we nog een tweede gps systeem van Furuno waar je de gemaakte koers op kunt aflezen, want ons echte kompas is deze zomer ook kapot gegaan, het “glas” is opeens ingedeukt en het is nu lastig aflezen.

De wind neemt nog toe en we stuiven met meer dan 9 knoop door het water. De stroom staat nu tegen, dus het gaat over de grond wat minder hard.

Toch beginnen we de genua geleidelijk in te rollen, jammer dat onze gewone fok ook onlangs kapot gegaan is.

Als we bij de haven van Ameland komen, komt er net een veerboot naar buiten. Remmen is niet echt mogelijk, dus we varen maar even buiten de betonning, er staat nog genoeg water.

Een klipper wil ook net naar binnen, dat wordt nog een beetje dringen bij de ingang.

De haven is vrijwel leeg, en het afmeren lijkt niet zo moeilijk, maar als ik net een landvast om de bolder op de steiger heb, begint de boot zo hard achteruit te drijven dat ik hem niet kan houden, mijn gekneusde hand is nog niet 100%. Ronald snelt toe en net op het einde van het landvast kan hij het houden, ook omdat ik inmiddels weer wat gas vooruit heb gegeven.

Het is nog een heel getrek om de boot bij de steiger te krijgen.

Na een kop thee loop ik naar het havenkantoor, op mijn bootschoenen. De havenmeester is er niet, op de terugweg glijd ik van de tranen plaat aan het eind van de beweegbare loopplank, scheenbeen beschadigd.

's Avonds is de havenmeester wel, hij had de watertaxi gemist. De schrik is groot als het tarief 20 euro hoger is als vorig jaar. Toen was er korting wegens de werkzaamheden aan de dijk.

Nu buiten liggen is met de windkracht 7 die er inmiddels waait ook geen optie. Hopelijk morgen minder wind.

We hebben nu in ieder geval walstroom zodat de kachel aan kan.

eindelijk naar het wad

Dinsdag 25 september

Het weer is compleet anders, wind ZZW 3, dat is voor de wind naar de Afsluitdijk. We vertrekken om 7.40

Als we net het Krabbersgat uit zijn, zien we de Halve Maen ten anker liggen.

Eerst varen we op grootzeil en genua, maar bij Stavoren gaat het lichtweerzeil omhoog, we willen wel snelheid houden.

Tegen 12 uur zijn we bij Makkum. Eigenlijk zouden we daar stoppen, daar woont Jan van der Veen die we in Hellevoetssluis als buurman hadden. We hebben al Enkhuizer koek gekocht voor bij de koffie. Maar het is wel heel vroeg om te stoppen. We maken een foto van de koek om op te sturen.

Dan zien we opeens een trimaran zeilen, het is Jan!

Wij hebben net de zeilen gestreken en zo kunnen we beide manoeuvreren zodat we dichtbij elkaar komen en de koek kan in de trampoline geworpen worden.

We hebben veel geluk bij de sluis en brug. De meeste boten willen in de grote sluis om mee te kunnen met een paar klippers. 

Wij hebben de kleine sluis zo bijna in ons eentje en toch komen we allemaal tegelijk door de brug.

Daarna gaat het verder voor de wind langs Harlingen. De stroom staat wel tegen, maar wel hebben voldoende snelheid om toch vooruit te komen. Voor de vlakte van Oosterbierum gaan we ten anker. Er staat geen water op het wantij en we willen niet droogvallen met het oog op toenemende wind vannacht. Het ligt wat hobbelig met stroom tegen wind, maar dat gaat wel veranderen vanavond.

weg en weer terug

Maandag 24 september

We worden langzamerhand ongeduldig. Als de zon schijnt willen we vertrekken.

Die gedachte wordt meteen afgestraft met een flinke bui. Maar na de koffie lopen we naar het strand ten noorden van het Zuiderzee museum, hier zijn we nog nooit geweest.

Het water ziet er vrij rustig uit.

We denken met noorden wind 15-20 knopen wel naat Stavoren te kunnen kruisen.

Er zijn meer optimisten, de haven loopt leeg, de meesten gaan naar het zuiden.

Eenmaal het Krabbersgat uit, blijkt er toch veel meer wind te staan, we zien af en toe 30 knopen op de windmeter.

Omdat we de fok niet hebben kunnen hijsen, varen we met een deels opgerolde genua.

Dat vaart niet lekker aan de wind, hoger dan 50 graden komen we niet. 

We gaan wel hard, 8 knopen en dus krijgen we veel water over.

We maken ons zorgen, wat als de genus scheurt? Dan hebben we helemaal geen voorzeil meer.

Na 3 mijl gaan we overstag, misschien kunnen we naar de inham bij de Ven?

Maar als we bij de kust komen besluiten we voor de wind terug te gaan naar Enkhuizen.

Dat gaat echt hard, we meten 11,7 knopen op de meter!

We gaan ten anker bij de Compagnie haven. Bij komen van de belevenissen.