naar een stormvaste plek

Woensdag 19 september

's Ochtends een leuke verrassing, Cees en Anneke met de AntjeC, onze buren thuis in Lunegat, blijken ook in Enkhuizen te zijn. 

Ze zijn net uit de gemeente haven vertrokken op weg naar Friesland, hun plekje is dus vrij.

Wij gaan eerst nog even benzine halen in de Compagnie haven. Het motortje van de bijboot is dan ook meteen gespoeld in zoetwater. We hebben het sinds Alderney niet meer gebruikt.

Daarna varen we naar het super beschutte plekje bij het station. Hier kunnen we de komende stormen wel uitliggen.

We willen de genua vervangen voor de gewone fok, dat geeft beter zicht op het wad.

Het strijken gaat soepel, maar de kleine fok gaat heel moeizaam een stuk omhoog, dan blijkt opeens de pees halverwege uit de groef te komen. 

Bij de tweede poging gaat het weer heel zwaar, we geven het op en willen de fok weer naar beneden halen. Dat lukt helemaal niet.

Na wat nadenken klemmen we een bankschroefje op de fok vlak bij de pees en zetten daar een touw aan vast. Dat leiden we via een blok naar de elektrische lier. Zo krijgen we de fok stukje bij beetje naar beneden. Gelukkig gaat het hijsen van de genua daarna weer soepel. Blijkbaar is de pees van de fok niet meer goed.

We krijgen bekijks bij onze worsteling. Dat blijkt een CTC lid te zijn die vroeger de Hirondelle van Jos en Willem Basie gekocht heeft. 

Hij heeft ook nog een Iroquois gehad.

Daarna is het tijd voor boodschappen. We kopen ook nog een extra verlengsnoer voor walstroom, veel zon vangen we hier niet en 's avonds hebben we wel wat stroom nodig, het is al vroeg donker.

het gaat voor de wind

Dinsdag 18 september

We vertrekken om een uur of 10. Gelukkig doet de marifoon het beter als gisteren en de Joop den Uyl brug gaat snel open.

Het Noordzeekanaal is bezeild en met de stevige ZZW wind zijn we snel bij de Oranjesluizen.

Daar gaat het ook allemaal snel.

Het is fijn weer op open water te zijn.

Even een blik op Durgerdam waar veel catamarans liggen.

Daarna rond de hoek van het IJ.

We laten het grootzeil maar onder de hoes, want het is bijna pal voor de wind.

Tot het Paard van Marken gaat het nog vrij rustig, daarna neemt de wind toe tot 6-7.

Het nadeel van voor de wind is, dat je op lagerwal eindigd.

Het Krabbersgat is een windtunnel en de sluis is spannend afremmen, niet alleen wij zelf. Je moet altijd maar hopen dat een klipper achter je ook goed afremt.

Gelukkig gaat het goed en varen we door naar de Compagniehaven, bij het Zuiderzeemuseum.

Vlak onder de wal gaan we ten anker terwijl de wind giert liggen we redelijk rustig.

we zien onze familie weer

Maandag 17 september

We vertrekken na de ochtendspits en de doorvaart door Haarlem gaat prachtig.

De brugwachters fietsen mee en doen de bruggen vlot open.

Haarlem is ook een prachtige stad. Je moet wel betalen voor de doorvaart.

Bij Spaarndam is een sluis en we waren al gewaarschuwd dat er voor de pleziervaart beperkt geschut werd wegens de droogte. We zijn dan ook blij als we na een uur op de AIS een binnenvaartschip zien naderen. 

We mogen mee in de sluis. ook daar moet je betalen.

Het is een hoog schip en ook hij kan niet onder de brug van de snelweg door. Het wordt nog gezellig aan de wachtsteiger, de schipper blijkt ook een Groninger te zijn.

Daarna is het Noordzeekanaal lekker ruim.

We slaan af naar de Zaan. Daar moeten we helaas ook weer een tijdje wachten op de brug.

Maar als we erdoor zijn zien we al snel Ronalds zuster die staat te zwaaien en onze dochter!

Het is vrij lastig aanleggen. We gaan eerst ten anker en varen met de bijboot naar de kant.

Joke en Renate gaan vervolgens mee naar Tortuga en helpen met de boot Mediterraan af te meren.

En dan wordt het weer heel gezellig.

na 36 jaar terug op onze oude stek

Zondag 16 september

We kunnen rustig aandoen, want de spoorbrug bij de Kaag gaat pas om 12.30.

We zeilen de Braassem op de fok. De Ringvaart om de Haarlemmermeer is echt bekend terrein voor ons, 

maar het is hier en daar wel wat voller gebouwd en begroeid.

De kraan hangt nog steeds gevaarlijk over het water.

Bij het Cruquiusgemaal slaan we af het Spaarne is. Nu zijn we echt thuis, we hebben hier 5 winters op de boot gewoond.

Het is super leuk Piet van Opzeeland weer te zien en na thee aan boord en een rondje over de werf worden we ook nog uitgenodigd voor een etentje in Zandvoort. Op weg daar naar toe passeren we o.a. de school waar ik gewerkt heb. Ja veel herinneringen worden opgehaald.

door het groene hart

Zaterdag 15 september

We hebben 's nachts gezelschap van brandganzen, het lijkt wel of we thuis zijn. Het was een geslaagde overnachtingsplek.

We vertrekken om 7.45. Er staat een stevige vloedstroom tegen op de Lek, dus we vorderen de eerste paar mijl maar langzaam. Zo kunnen we goed de vele scheepswerven bekijken.

De ark van Noach ligt hier ook ter reparatie, die was laatst bij Urk losgeslagen en had niet alleen diverse jachten beschadigd, maar zelf ook de houten omkapping met gaten.

Bij de afslag naar de Hollandse IJssel hebben we geluk. 

De brug gaat open voor een schip met containers en we mogen mee.

Verder gaan ook alle bruggen vlot. 

De meeste zijn hefbruggen.

Bij Gouda moeten we wel ander half uur voor de spoorbrug wachten, maar dat is mooi voor de lunch rustig aan een prima wachtsteiger.

Het is leuk varen door het Hollandse landschap. 

De polders liggen heel diep achter de lage dijkjes.

Bij Alphen aan de Rijn vaar je door het centrum van de stad, heel gezellig.

Er zijn veel super de luxe huizen langs de route.

We stoppen om 15.30 bij de Braassem, daar kun je mooi ankeren en Ronald is jarig, dat mag wel even rustig gevierd worden.

het drukste stukje vaarwater van Nederland

Vrijdag 14 september

We vertrekken om 7.30 met zonsopkomst. We hebben de stroom mee op de Oosterschelde en komen al vrij vlot bij de Krammersluizen. 

We worden er snel ingelaten, maar eenmaal binnen duurt het schutten eindeloos.

Het zeilen op het Volkerak gaat daarna lekker en de Volkeraksluizen gaan snel.

We kome op het Hollandsdiep, we kennen dat al van Hellevoetssluis. Het is mooi geregeld dat er aan de zuidkant een vaargeul is voor de beroepsvaart en aan de noordkant een voor de pleziervaart.

Vlakbij de Moerdijkbruggen zien we een catamaran zeilen. Omdat wij 2 motoren bij hebben zijn we sneller. Het blijkt een Woods boot, de Watermusic, van een Engels stel, we zagen ze al in Hellevoetssluis.

We varen alle twee de Dortse Kil op. Wij hadden ons iets industrieels voorgesteld, maar het blijkt heel groen en de beroepsvaart valt ook erg mee.

Helaas komen we net een minuutje te laat voor de spoorbrug van Dordrecht, dat wordt 2 uur wachten.

Gelukkig is er een prima wachtsteiger, waar we de catamaran ook weer treffen. Zij willen eigenlijk naar Dordrecht, maar na wat bellen besluiten ze terug te gaan naar Hellevoetssluis.

De spoorbrug gaat stipt op tijd, om 15.12.

Daarna passeren we het oude gedeelte van Dordrecht en gaan de Noord in.

Daar klopt het wat meer met ons schrikbeeld van drukke scheepvaart, harde stroom en industire.

We zijn al in 20 minuten bij de volgende brug die open moet, die in Alblasserdam. Die gaat om 16.15

Daar is geen wachtsteiger en met stevige stroom van achteren en wind dwars is het vervelend wachten. Bovendien laat de brugwachter ons nog tot 16.30 wachten. 

We hebben het dan wel weer even gehad.

Gelukkig hebben we plekje gevonden op de kaart, waar we wel kunnen ankeren, net tegenover de plek waar de Noord in de Lek komt, bij Krimpen aan de Lek.

Het is net zo mooi als het op de kaart en Google earth leek.

Sint Annaland

Donderdag 13 september

Met zon ziet alles er leuker uit. 

Het Veerse meer is best mooi en we zien zelfs wat zilverreigers.

De sluis naar de Oosterschelde is groot en wordt vlot bediend.

We hebben mooi zicht op de Zeelandbrug die van Zierikzee naar Noord Beveland loopt

Helaas is de wind NO en tegen zodat we bijna alles op de motorvaren. De wateren zijn best smal zodat kruisen niet echt een optie is. Er varen ook vrij veel binnenschepen.

Met laagwater zijn er niet veel platen zichtbaar, alleen langs de oevers.

Eigenlijk willen we droogvallen in de Krabbenkreek, maar dat is verboden.

Dan maar de haven in van Sint Annaland. 

Het ziet er allemaal luxe uit, maar het is niet duur en een haven heeft voordelen. We doen de was en halen vlak bij boodschappen en benzine.

De omgeving is heel rustig, dat hebben we nog wel even nodig voor we ons morgen in de drukte wateren van Nederland storten.