Stronsay

Vrijdag 21 juli

Het is een heel onrustige nacht met heel veel regen en wind uit de verkeerde hoek, zodat we enorm liggen te klotsen. Maar 's ochtends draait de wind weer naar ZO en de zon schijnt.

Ideaal voor nog een wasje. En wat rustig bijkomen. De kies houdt zich aardig rustig.

's Middags maken we gebruik van de fietsen die hier beschikbaar zijn voor toeristen. 

Ze zijn betaald door de windcompagnie.

We fietsen naar de ZO kant van het eiland, die hoek kennen we alleen maar van de zeekant.

Er zijn prachtige kliffen. Ze zitten vol met broedende Noordse stormvogels. 

Er zijn al veel jongen.

Op de terugweg ziet Ronald op eens iemand aan een boot werken in een schuur. Meteen kijken natuurlijk. Het blijkt een oude Orkney boot te zijn die hij prachtig restaureert.

's Avonds eten we gezellig met de Franse zeilers en de zeilers uit Wales.

Kirkwall

Donderdag 20 juli

Een regen dag. We maken er toch nog iets nuttigs van.

We gaan met de veerboot naar Kirkwall, een tocht van 2 uur.

In het begin gaat de boot best te keer op de golven en het is nog mistig ook. Echt niet leuk om te zeilen.

Eenmaal onder de hoge wal van Shapinsay gaat het rustig.

In Kirkwall heb ik een afspraak met een tandarts in het ziekenhuis. Het blijkt in een container op de parkeerplaats van het ziekenhuis te zijn. Maar dat doet niets af aan de behandeling. De tandarts is heel voorzichtig. Na wat voorzichtig drukken maakt hij een foto. Er is een kies gescheurd. Hij kan helaas niet zien hoe de scheur loopt, dwars of naar beneden door de wortel.

Er zijn twee opties: simpel wat epoxy in de scheur of alles openmaken met de kans dat de kies breekt en getrokken moet worden. Ik kies eerst maar voor de simpele optie en hoop dat ik geen dikke kaak krijg, want dan moet ik weer. De kosten zijn ongelooflijk laag, maar 8 pond!

Als we weer buiten staan regent het nog harder, we komen doornat bij een lunchroom. Het is er druk met doornatte toeristen. We willen ergens anders thee drinken, maar de enige tearoom is ook overvol.

Dan maar eerst naar de Tesco, we lopen een beetje verkeerd, dus worden nog veel natter.

Uiteindelijk toch nog thee in de tearoom en dan is het alweer tijd om naar de veerboot te gaan. Daar is het lekker warm en droog. We komen al bijna droog terug aan boord. Meteen de kachel aan zodat alles echt weer droogt.

De wind is gedraaid naar NW en dat is wat minder gunstig hier, we liggen aardig te klotsen, maar vannacht gaat hij weer naar ZO draaien gelukkig.

Whitehall

Woensdag 19 juli

Een mooie havendag. Ronald is blij dat hij lekker wat kan klussen aan boord. We maken o.a. Alles schoon. Ik kan een afspraak maken met een tandarts in Kirkwall.

De was kunnen we doen en buiten drogen. Ook is de winkel lekker dichtbij en water tanken is ook goed te doen.

Robin komt gezellig op de thee en de zwarte zeekoetjes zitten zelfs aan dek.

Achter de zware havenmuur hebben we totaal geen last van de harde ZO wind.

Eday Stronsay

Dinsdag 18 juli

Het is weer zomer! Al om 7.30 gaan we met de bijboot naar de wal voor een mooie wandeling op Eday. Elk eiland is weer anders. 

We landen bij een kasteelachtige boerderij en lopen via een weggetje richting dorp. Daar begint een voetpad langs een hele serie neolitische overblijfselen. Een enorme staande steen en een heleboel grafkelders. 

De grootste is op een top van een heuvel. Daar kun je in kruipen. Je hebt van boven een prachtig uitzicht om Calf Sound het smalle vaarwater tussen Eday en Eday Calf, waar de boot aan een mooring ligt.

's Middags is het tij goed om verder te zeilen. De wind is inmiddels naar ZO gedraaid, het is wel tegen de wind naar Stronsay, maar we krijgen stroom mee.

Op een deel van de tocht zelfs meer dan 3 knoop, we gaan met 11 knoop over de grond.

De kade is nog vrij als we aankomen, het ligt er heerlijk rustig uit de wind en in de zon.

Wat later komen nog een paar boten die we kennen van Pierowall .onder andere de Fransen

Ook Robin en Jennifer komen langs, dus het wordt gezellig. Het enige vervelende is dat ik kiespijn heb. Hopelijk is er een tandarts in Kirkwall die me kan helpen.

Westray naar Eday

Maandag 17 juli

Het mooie weer is echt over. Wel iets minder wind, maar wel veel regen, dus dat is weer boeken lezen en rusten.

's Middags is het even droog en de wind wat minder en het tij goed. Op de fok varen we met ruime wind in een uurtje naar Eday. Af en toe lopen we 9 knoop. Schone rompen???

De kliffen zijn daar mooi rood.

Achter de kliffen verwacht je rustig water, maar nee valwinden en tegen! Gelukkig hoeven we dan nog maar een klein stukje. 

We zijn even bang dat de mooring bezet is, maar gelukkig ligt er nog een mooring, dat is met stroom en veel wind toch veiliger dan een anker.

Papa Westray

Zondag 16 juli

Een stormachtige dag. We gaan met een veerbootje naar Papa Westray, een klein eiland een half uurtje varen van Pierowell.

De overtocht met de veerboot verloopt heerlijk warm en rustig.

We eten eerst maar eens onze lunch in de prachtige wachtkamer, voordat we met wandelen in de harde wind beginnen. Het mooiste wat hier te zien is, is een boerderij uit het neoliticum, 5000 jaar oud!

Het oudste huis van N Europa.

Ook de gerestaureerde Bonifation kapel is mooi, deze is uit 1200, dus van dergelijke kerkjes hebben we in Groningen ook veel. Maar deze ligt wel mooi aan zee.

Aan de andere kant van het eiland is een prachtige baai met spierwit strand. Hier zou je met je eigen boot kunnen liggen, maar we zijn toch wel blij dat we hier met de veerboot zijn.

Het middelste deel van het eiland is een groot meer en daarin is een schiereilandje met de resten van een kapel, maar dat valt tegen, het is een hoop stenen overwoekerd door brandnetels.

In het “dorp” treffen we toevallig nog even de dominee die een vriend is van Robin en Jennifer van Stronsay. Robin is ontmoetingen voor ons aan het regelen met al zijn vrienden. Maar met een zeilboot is het moeilijk afspraken maken, we kunnen niet blijven op plekken als de wind niet goed is.

De terugtocht met de veerboot is wat onstuimiger, het gaat nu tegen windkracht 7 in, de golven spatten tegen de ramen. Maar verder geen centje pijn. In de haven staan beste golven, diverse jachten moesten verhalen omdat ze tegen de pontons lagen te schuren.

De terugtocht met onze bijboot is ook een onderneming. Als we in de haven komen nodigt iemand van een jacht ons uit om eerst maar eens thee te drinken terwijl we wachten op minder wind of lager tij.

Na twee kopjes thee aanvaarden we toch maar de oversteek. Zwemvesten en laarzen aan. Spullen in een waterdichte tas.

Gelukkig is het motortje sterk genoeg en worden we niet heel erg nat. Het is maar 50 meter of zo.

Aan boord is het rustig, onze boot heeft niet veel last van de golven.

Regen in Pierowall

Zaterdag 15 juli

Regen en wind. 

We maken er een rustdag van, ook wel eens lekker.

We lopen nog wel even naar het dorp voor wifi bij het VVV en een paar boodschappen.

We zien ook een leuke galerie

Daarna moeten we de hele kajuit volhangen met onze natte pakken met de kachel een standje hoger.

Met een boek en een middagdutje komen we de dag wel door.

's Avonds klaart het op. Tijd voor expeditie douche.