een rustdag

11 juli

Een rustdag is altijd relatief. We doen de was, maken de boot vanbinnen schoon, tanken wat water.

Ook verkennen we de zeesluizen, we moeten morgen het kanaal uit, onze 8 dagen zijn dan voorbij.

Het zicht op Ben Nevis is niet beter dan gisteren, dus vandaag klimmen was niet beter geweest.

Ook doen we wat boodschappen.

Maar het is rustig niet met de bus ver weg te moeten en op tijd te eten.

Carbage run en Ben Nevis

10 juli

Een enerverende dag. Het leek niet best, helemaal dicht van de regen en mist.

Eerst maar eens naar het nabij gelegen dorp voor wat boodschappen.

Toen we net aan boord waren belde onze zoon dat ze over anderhalf uur langs Fort William rijden met de Carbage run, een ralley van zo'n 500 oude auto's.

Dus na een snelle bak koffie en omkleden met de bus naar Fort William.

We zien al vrij snel wat bont gekleurde auto's met toeters langs rijden. Veel oude Volvo's, we denken eerst dat Dirkjan en Bart ons voorbij rijden, maar even later bellen ze dat ze er zijn.

Samen gezellig naar een restaurant, zij voor ontbijt, wij voor lunch. 

Daarna gaan ze door richting Fort Augustus.

Wij gaan lopend richting Ben Nevis. Als het te slecht weer blijft gaan we langs de rivier lopen, anders een stuk klimmen.

Gelukkig is het helder genoeg om een stuk te klimmen.

Het gaat een stuk makkelijker dan Pico vorig jaar. Het is echt een pad en het is ook minder warm.

Helaas is de top van Ben Nevis nog in dichte nevels gehuld en we zijn ook niet helemaal op tijd en goed voorbereid aan de klim begonnen.

We klimmen tot 620 meter, bijna halverwege.

Afdalen gaat ook een stuk makkelijker dan op Pico.

Helaas is de tearoom al gesloten als we beneden komen, dus dorstig nog een paar km verder naar de bushalte.

We zijn blij als we bij de boot zijn. Tot onze vreugde zien we ook de boot liggen van de Noor waarvan de vrouw haar pols brak.

Ben Nevis in zicht

9 juli

Vanochtend het mooiste stukje van het kanaal, door een bos. Daarna de eerste sluis naar beneden! Dat gaat een stuk makkelijker, relaxed vastmaken en rustig laten vieren.

Daarna Loch Lochy, nogal kaal en lichte wind tegen, zodat we maar op de motor blijven varen.

Aan het eind krijgen we Ben Nevis te zien met sneeuw op de noordwand.

Daarna de diepste sluis, 5m naar beneden. Voor de verkeer van de andere kant laten ze touwen zakken, zo hoog kan niemand de landvasten gooien.

Om 12 uur zijn we bij Neptunes stair, de langste reeks sluizen. We vinden een mooi plekje aan een ponton, we mogen nog een paar dagen in het kanaal blijven.

We zien de Fingal liggen, op deze boot heeft Ronald geslapen toen hij eerder in het kanaal was met een raid met roei- en zeilboten.

We gaan lopend richting Fort William, dat is een heel eind, ruim ¾ uur. Daarna een dal in naar het info centrum voor de beklimming van Ben Nevis, nog eens een flink eind en vandaar nog een stuk langs een rivier met zicht op de klimmers die vandaag geweest zijn. 

Jammer dat we niet een dag eerder hier zijn, want voor de komende dagen ziet het weer er niet goed uit voor beklimming.

Terug bij Fort William nemen we de bus naar de boot, dat gaat toch iets sneller en minder vermoeiend.

Loch Oich

8 juli

Om 9.30 kunnen we weer aan een trap van 5 sluizen beginnen, we zijn daar tot 11.15 mee bezig.

Het is best vermoeiend, want je moet steeds touwen omhoog gooien en op spanning houden en Ronald moet de boot steeds met handkracht naar de volgende sluis brengen.

Het is afwisselend erg warm en dan weer fris.

We komen in een mooi stukje kanaal en om 13 uur zijn we weer bij een sluis. 

We bereiken nu het hoogste punt: 35 meter boven zeeniveau.

Na nog een brug komen we om 14 uur op Loch Oich.

Dit is heel klein en echt prachtig omgeven door bomen. De wind is ook nog mee, we varen een stuk op een uitgeboomde fok.

Aan het eind van het meer leggen we aan bij een wateractiviteiten centrum. Het is een nogal gammel ponton. Na de thee maken we een wandelingetje en ontdekken een veel mooier ponton iets verderop in het kanaal. 

We lopen snel terug naar de boot en varen daarheen.

Nessie !

7 juli

Het weer verandert hier heel snel. 's Nachts opeens 20 knopen wind uit het oosten, we liggen op lagerwal. Een boot naast ons vertrekt. Wij liggen aan een stevige mooring, maar die bonkt tegen ons anker. Ronald gaat er in de regen toch maar even uit om een spruitstuk aan te brengen.

's Ochtends bladstil, we varen op 1 motor langszaam verder langs Urquhart Castle.

Het is ook ideaal om Nessie te zien, we zien haar een paar keer !

Een uurtje later opeens WK 5 tegen.

Op twee motoren bereiken we Fort Augustus om 12 uur.

Opeens een andere wereld, het lijkt wel Dokkum.

Ook hier zijn weer 5 sluizen, waar we morgen omhoog willen.

Eerst maar eens lopend omhoog. We maken een mooie boswandeling .

Loch Oich

Ons plekje vannacht net voorbij loch Oich

Caledonian canal

We schieten goed op en het is heel mooi. Alleen internet doet het slecht tussen de bergen dus verslag komt later.