Stonehaven havenfeest

21 aug,
's middags werd het een hele drukte met stalletjes en muziek , springkussens etc. Ook waren er kenter demonstraties met reddingsboten. Het feest was n.l. ten bate van het reddingsinstituut.

Er werden op de originele manier gerookte vissen gemaakt.

Ook bekeken we de haringlogger van binnen en kregen van de schipper advies over leuke havens om heen te gaan.

Toen we weer bij de boot kwamen, was er net een vissersbootje aangekomen en die bood ons makrelen aan, dus nu is de dag helemaal goed.
Als het water hoog genoeg is gaan we varen, de afstand is zo groot dat we sowieso een nacht moeten varen, dus we beginnen nu maar 's avonds, de wind is vannacht west!

wandelen rond Stonehaven

21 aug. prachtig weer
We maken een mooie wandeling, eerst door een bos

Dat het toch al tegen de herfst loopt, zien we aan o.a. de zwaluwen, die verzamelen zich al op de electriciteitsdraden.

Daarna langs een kustpad terug. Op een klif ligt een kasteel van de tijd van Braveheart ( William Wallace) een Schotse vrijheids strijder. Later heeft het ook een rol gespeeld voor diverse bekende historische figuren zoals Maria Stuart, Cromwell.etc.

Het pad eindigt boven de haven. Ter gelegenheid van een havenfeest, ligt er een enorme haringlogger.

we liggen echt vast

20 aug. droogvallen

’s ochtends vroeg, met hoogwater, verhaalden we de boot naar de binnenhaven. We willen hier wel een tijdje blijven zolang de wind niet goed staat. Het is hier niet duur en wel heel leuk. Voor Engelsen is dit een vakantie plaats.

We wandelden langs een echte rivier. Je merkt wel dat hier wat meer achterland is als op de eilanden, de rivieren zijn groter. Ook neemt het aantal bomen langzamerhand toe.

Toevallig troffen we de kampioenschappen van het Quoiting, dat is werpen met zware ijzeren ringen. Er waren zelfs deelnemers helemaal uit Wales gekomen.

Toen we weer bij de boot waren, was het laagwater. Een tijd geleden dat we de boot zo gezien hebben. Wel echt Engels zo’n haventje.

naar Stonehaven

19 aug. Weer een stukje verder

’s ochtends was het goed zeilweer en we vertrokken weer bij zonsopkomst. Schotland is groot en de afstanden tussen de havens zijn lang. Er is dus elke keer wel een stuk tij tegen of wind tegen of beide.

Het eerste stuk ging vlot, mooi bezeild was het tot Aberdeen, echt een heel grote stad, direct aan zee.

Toen viel de wind weg en ook het tij kwam tegen te staan. Daarna kwam er lichte tegenwind. Na een slag zonder vooruitgang  startten we een motor en liepen zo toch nog 3-4 knoop in de goede richting. Elke keer moeten we wel een paar uur motoren om ergens te komen. Het grootzeil bleef nog wel wat doen gelukkig.

In de loop van de middag trok de wind steeds meer aan en toen het tij weer afnam konden we kruisen. Het werden nog best ruige laatste mijlen naar Stonehaven.

Het haventje zelf is echter heel vakantieachtig met strand.

Ook wordt er veel gezwommen, hoewel de temperatuur van 13 graden ons nog steeds helemaal niet trekt.

een stoere stad

18 aug.Peterhead

Dit is echt de stad van vissers, al sedert lange tijd.

Vroeger liepen de vrouwen met manden vis op hun rug naar het boerenland om vis te ruilen voor landbouw producten.

De film ”Trawlerman”, die vorig jaar op tv werd uitgezonden, gaat over de huidige vissers.

Tegenwoordig wordt trouwens ook veel gewerkt in de olie industrie.

De stad is stevig gebouwd, graniet is het favoriete bouwmateriaal, zelfs voor modernere woningen. De oude gebouwen worden langzamerhand wat gerestaureerd en gaan een minder grauwe toekomst tegemoet.

Het oude droogdok ziet er ook nog stevig uit.

een stuk verder naar het zuiden

17 aug. Westen wind

Op de gribfiles hadden we gezien dat ’s nachts de wind naar west zou draaien, eerst kracht 4, later afnemend. Dus eigenlijk hadden  we midden in de nacht moeten vertrekken,maar dat trok ons niet zo. We zetten de wekker op 5 uur. We sliepen slecht wegens allerlei geluiden en waarschijnlijk ook stress.

Om 5 uur was het nog stik donker, dus we bleven nog maar een uurtje liggen. Maar toen vertrokken we toch echt.

De zon kwam prachtig op en we voeren ruime wind met fok en gereefd grootzeil. Het schoot goed op.

Later nam de wind inderdaad af en kon het rif eruit. 

Nog later moest zelfs het lichtweer zeil gehesen om de vaart erin te houden. Dat zeil hadden we sinds Noorwegen niet meer gebruikt.

Het oversteken van de Morayfirth was 60 mijl. De kust aan de overkant verbaasde ons zeer, het leek wel IJmuiden met duinen en schoorstenen!

Het was daarna nog 14 mijl naar Peterhead. Helaas viel de wind toen helemaal weg. We hadden gelukkig nog wel flinke stroom mee.

Om ongeveer 19 uur voeren we de grote havenhoofden van Peterhead  binnen. Het is een grote commerciële haven.

Maar de jachthaven bleek heel leuk te zijn met strand. We waren wel weer toe aan wat rust, al was het een prettige zeildag geweest. We hadden ruim 13 uur gevaren over 74 mijl.

vreemd weer

16 aug. Nog steeds zuidoosten wind

Wat je hier niet zou verwachten, gebeurt toch, steeds zuidoosten wind, precies de kant waar we heen willen. Dus nog maar een extra dagje hier rondkijken.

Dat is geen straf, het is hier heel leuk.

We bekeken eerst een oude haringlogger, die is gerestaureerd en hoort bij het museum. Vooral de twee lugsails zijn uniek.

Daarna wandelden we langs de rivier de Wick. De monding is bij laagwater heel smal, bij hoogwater heel breed.

De winkelstraat was in de route, die is ook gezellig, nog echte oude winkeltjes.

Daarna ben je eigenlijk meteen echt op het platteland. De rivier is vlak bij de stad nog breed met zandbanken.

De rivier werd snel smaller. We eindigden bij een bruggetje uit 1800. Voor de bouw hadden schoolkinderen geld bij elkaar gebracht, in die tijd zou je verwachten dat ze wel wat anders aan hun hoofd hadden.

’s Middags liepen we ook nog langs de kust. De zandstenen rotsen vormen prachtige plateaux, en een deel was afgeschermd, dat werd vroeger als zwembad gebruikt.

We eindigden bij een kasteel uit 1100, dat was van een Noorman. Het stond helemaal op een smalle rotspunt.