we wachten nog steeds

13 aug. Nog steeds zuidoosten wind

’s nachts was het zelfs stormachtig af en toe windkracht 8 en ook nog harde regen.

We bereidden ons al voor op een dagje aan boord blijven en begonnen maar met wat schoonmaak werk.  Later begon het op te klaren en kon de computer aan. We moeten altijd rekening houden met de energie productie door de zonnecellen.

’s Middags werd het steeds mooier weer en gingen we toch weer de wal op.

Nog eens naar de vogelkijkhut.

Ook dronken we tea en bekeken het plaatselijke mini museum.

Er stonden daar hele mooie maquettes van de steentijd dorpen, gemaakt door de schooljeugd. Ook zagen we een interessante film over het dagboek van een soldaat uit de eerste WO, die was gelegerd in van die bunkers die we gisteren gezien hadden.

Daarna maakten we de boot zeilklaar, de weersvoorspelling voor morgen is iets beter, wind iets meer naar zuidwest.

het eiland leven is vermoeiend

12 aug. Nog steeds zuidoosten wind

We maken maar weer een wandeling. Nu de westkant van het eiland.

We komen eerst bij een vogelkijkhut. We hebben nog nooit zo’n mooie gezien: er hangen verrekijkers, er liggen vogelboeken en een logboek waarin je waarnemingen kunt noteren. Het is gewoon een plezier om daar te zitten.

Daarna naar de NW punt van het eiland, daar staan nog bunkers van WO II en geschutsplatforms.

Terug gingen we langs het strand, dat bleek erg vermoeiend, het waren n.l. allemaal dikke stenen.

Ook liep het “pad” door korenvelden.

Wel leuk was dat er meertjes gevormd waren door strandwallen. Daar leven veel vogels.

Toen we weer bij het dorp waren, woei het inmiddels windkracht 6. Gelukkig deed het motortje van de bijboot het goed en had ik een regenpak bij me.

Al was de wandeling van vandaag in afstand korter dan die van gisteren, we waren zeker net zo moe.

Shapinsay is mooi

11 aug. Zon

We maakten een lange wandeling rond de hele oostkant van het eiland. Mooi zicht op de boot in het begin met in de verte zelfs Kirkwall nog te zien.

Onderweg kwamen we langs een heel oud kerkje waar de bewoners van het kasteel ook een graf gebouwtje hadden. Het kerkje is niet meer in gebruik, er groeien nu zelfs struikjes in de muren. De klok was wel heel apart opgesteld.

We aten ons brood aan een strandje, prachtig blauw water, maar geen badgasten, de water temp. Is hier 11 graden. De eilanden hier doen ons een beetje denken aan de wadden eilanden, omdat ze zo vlak zijn, maar dan bijna zonder toeristen.

Daarna gingen we heuvel opwaarts, daar stond een prehistorische steen, er was daar ook het laatste restje heide van het eiland.

De rest is allemaal vruchtbare weide en er wordt gerst verbouwd als veevoer. Het vee ziet er prima uit, allemaal vlees koeien met kalfjes en een stier.

Toen we, na 4 uur wandelen,  aan boord kwamen waren we wel toe aan een kopje thee. Helaas deed het gas het niet meer. Ook niet na het verwisselen van de fles. We hadden al een tijdje problemen, dat de druk onregelmatig was, nu was er helemaal geen druk meer. De drukregelaar was kapot.

Nu verkopen ze hier aan de wal veel gas in flessen, maar helaas, Engelse drukregelaars. De verkoper belde echter even naar Kirkwall, waar een verkoper van continentaal gas is. Ik stond al klaar om met de veerboot naar Kirkwall te gaan, maar dat bleek niet nodig. Die had de regelaars niet op voorraad, maar wel een tip ter reparatie: tikken op de regelaar en dan doorblazen met gas. Dat bleek gelukkig te werken en een uur later konden we dan toch nog thee drinken en vanavond kunnen we gelukkig warm eten.

’s Avonds waste Ronald ook nog zijn haar, dat was er in Kirkwall niet van gekomen, de douches waren daar wat moeilijk te bereiken.

De lokale bevolking vond het blijkbaar ook heerlijk weer, er werd gezwommen! Wel met wetsuits aan, maar toch …..

we hebben genoeg van Kirkwall

10 aug, weg uit de drukte

Na 4 dagen Kirkwall hadden we wel genoeg winkels en mensen gezien en het havengeld liep ook wel erg op met £24 per dag.

Omdat de wind niet goed is om naar het vaste land van Schotland te varen, besloten we 3 mijl te moteren naar Shapinsay, net tegenover Kirkwall. Daar liggen prachtige stevige moorings waaraan je gratis mag liggen.

De weldadige rust beviel ons meteen al.

Toen we na de lunch naar de wal waren gevaren, kwam daar opeens een heel bijzonder boot aan roeien. De man, een Amerikaan, bleek net 6 uur geroeid te hebben vanaf het noordelijkste eiland van de Orkneys , hij was ook al op Fair Isle geweest en op Shetland. Eigenlijk wilde hij naar Far Oer, maar de wind zat teveel tegen, na 40 mijl had hij dat opgegeven. Als je meer over zijn avonturen wilt weten, hij heeft een website, zoeken op Northern Reach, Chris Duff.

We nodigden hem meteen uit voor thee en brood bij ons aan boord. Daarna kon hij het laatste uurtje naar Kirkwall wel weer aan.

Daarna gingen we opnieuw naar de wal. Het eiland heeft een kasteel, niet heel oud en een dorp speciaal gebouwd voor de arbeiders  van het kasteel en de mensen die verhuizen moesten om plaats te maken voor het kasteel. Er zijn allemaal nep vestingwerken, wel grappig en we zagen voor het eerst sinds tijden weer eens een bos (je).

Daarna liepen we ook nog naar een oude watermolen. Deze bleek door de eigenaar helemaal gerestaureerd te zijn, hij wist er van alles over te vertellen. Hij was ook nog pottenbakker, dus het was een heel geslaagd uitje. Veel interessanter dan de winkels met crafts in Kirkwall.

wachten

9 aug, wachten op beter weer

Het woei een stuk minder vandaag en af en toe scheen zelfs de zon. Een paar jachten die echt op tijd stonden vertrokken. Maar de voorspelling is niet erg goed voor de rest van de week,en er is niet echt een plek waar we heen kunnen om de volgende harde wind veilig te zijn, vooral omdat de verwachting harde oosten wind is, dat is de enige wind die je niet wilt hebben aan de Schotse oostkust.

Maar we hadden het museum in Kirkwall nog niet gezien, en dat was groot en heel interessant. Een bezoek aan de bibliotheek en de Tesco is ook altijd leuk, dus de dag kwam wel weer om, zeker ook door een goed boek.

herfstachtig

8 aug. Herfst

Vannacht woei het weer hard en het regende enorm, zelfs in de marina lag het niet echt rustig.

Zeilend het eiland verkennen is dan ook geen optie. We kopen een dagkaartje voor de bus.

Eerst gaan we naar de westkant van het eiland, naar de plaats Stromness. Iets kleiner dan Kirkwall , maar wel mooier behouden. 

Vooral de huizen langs het water met allemaal eigen piertjes en hellingen zijn mooi.

Gelukkig regende het niet meer hard en konden we lopen naar de doorvaart tussen het Mainland en Hoy. Dit is een van de ingangen van Scapa Flow. 

Er staat hier veel stroom en het is vaak heel moeilijk om hier naar binnen of buiten te varen.

Toen we voldoende uitgewaaid waren bezochten we het museum. Behalve veel materiaal van WO II was er ook heel veel over ontdekkingsreizigers. Vele hadden Stromness als uitvalsbasis, vooral voor de tochten naar Labrador. 

Er was heel mooi kralen werk van de Indianen en snijwerk van de Inuit en ook de aller oudste opblaasboot.

Daarna namen we de bus helemaal naar de oostkant van het eiland. We wilden graag de Churchill barriers zien. Die zijn opgeworpen nadat een Duitse U-boot een Brits oorlogsschip, The Royal Oak, had getorpedeerd in de baai van Scapa Flow. De doorvaarten waren eigenlijk al gebarricadeerd met scheepswrakken en stalen netten, maar de U 47 was er toch binnen gekomen.

Vanuit de bus konden we de dammen goed zien en ook de wrakken die er nog lagen.

We namen bij het eindpunt vrijwel meteen dezelfde bus weer terug, want daar woei je echt uit je pak en het was ook weer gaan regenen en er was ook niks bijzonders daar te zien en geen enkele beschutte plek te vinden.

Aan boord is het weer lekker, zelfs de accu’s zijn vol zodat de kachel lekker kan branden en de computer aan.

het mooie weer is even op

7 aug, regenachtig

Het weer bleef helaas maar heel kort mooi. Maar we vermaken ons toch goed.

Er is hier een actieve sailing club met een prachtig clubgebouw. Gisteravond was hier, ter gelegenheid van de regatta , live muziek. Een band die echt leuk Schotse folkmuziek speelde en ook wel af en toe wat moderners. Er werd ijverig gedanst door de mensen die dat konden en later ook door degenen die het niet konden. Zelfs ik heb wel even gedanst, dus het was echt een mooi verjaarsfeest.

Ze hebben hier nog wat meer originele bootjes die zeilen, dan in Lerwick. Beetje ander model trouwens.

Vandaag, zondag, was het nogal rustig in de hoofdstraat, maar ook hier is de moderne tijd begonnen: in de loop van de middag gingen steeds meer winkels open.

We bekeken nog eens de kathedraal. Na het lezen van allerlei folder en het zien van een film over de geschiedenis, zie je veel meer,

De zandsteen is niet echt sterk, door de regen is een hoop weggespoeld.

De viltenkleden zijn heel interessant, gemaakt door schoolkinderen, gebaseerd op heel oude sages.