toeristisch in Norheimsund

8 juli, een toeristische dag

’s ochtends liepen we naar de werf waar nog originele Hardanger boten gebouwd worden. Dit project is bedoeld om jongeren met problemen weer aan een normaal leven te helpen. Het is zeer geslaagd en er worden veel boten en bootjes geproduceerd voor de verkoop.

Grote boten die vroeger voor vracht gebruikt werden.

En kleine. We zagen ook een film over het leven in het tijdperk toen er nog geen motorschepen waren.

De touwslagerij is enorm en er worden cursussen gegeven over touw maken.

’s Middags wandelden we naar een beroemde waterval waar je onder het water door kunt lopen.

Tussen door deden we nog allerlei klusjes zoals wassen, boodschappen en lichtweerzeil repareren. Het is een ideale haven met alles dichtbij en heel prima verzorgd.

naar Norheimsund

7 juli, plotter op zwart

Hoe mooi de natuur ook is diep in een fjord, ik voelde me daar toch wel wat opgesloten en het gebrek aan internet valt ons na een paar dagen toch ook zwaar.

We waren blij dat we weer meer lucht zagen toen we de Maurangerfjord uitvoeren.

Wel een domper was dat de knoppen van de plotter het opeens helemaal niet meer deden. We konden hem ook niet uitzetten. Uiteindelijk de stekker er maar uitgetrokken. Toen we weer aansloten, kregen we alleen maar het Raymarine scherm en daarna zwart. Daar werden we niet vrolijk van. We hebben van de fjord geen kaarten en ook voor de verdere reis zagen we het niet echt zitten zonder plotter.  Met de kaarten op de computer konden we gelukkig wel verder naar Norheimsund.

We hadden een deel ook nog wind mee en konden op het lichtweerzeil varen met veel zon.

Zonder motor geraas maar eens gebeld met de leverancier van de plotter. Die wist te vertellen dat er een reset mogelijkheid is, maar hij wist uit z’n hoofd niet hoe. Hij zou terugbellen als hij het gevonden had. Ronald ging ondertussen het boekje maar eens bestuderen en voordat we bij Norheimsund waren vond  hij het. Alleen waren we wel al onze instellingen kwijt. Maar met het binnenvaren was het toch wel handig weer een plotter te hebben.

Norheimsund heeft prachtig uitzicht op de Hardangervidda, een hoogvlakte waar nu nog veel sneeuw ligt.

Bij het binnenvaren zagen we ook al snel de boot van oude zeilvrienden van ons liggen. Zij wonen in Zwitserland en laten hun boot ’s winters hier. Helaas komen ze pas over een week. Het is hier wel heel leuk, we vinden een haven met wat meer boten toch gezelliger dan een afgelegen dorpje waar ze nog nooit een zeilboot gezien hebben.

Haugesund naar Flatebo

3 juli, goede wind

’s nachts regende het hard in Haugesund en daarbij slapen we altijd lekker, gelukkig werd het ’s ochtends droog en vertrokken we op tijd.

De oude gebouwen staan nog steeds langs de waterkant, maar er is heel wat moderns bij gebouwd aan de andere zijde.

We zijn blij dat we weer eens echt lekker kunnen zeilen, met windkracht 3 uit het noordwesten is het bezeild naar de ingang van de Hardangerfjord.

Ook de fjord in is het bezeild. De wind nam wel af en toe wat af zodat we toch nog wat motorden maar het meeste konden we zeilen, op het laatst zelfs voor de wind.

Boven de bergen hingen lage wolken, maar af en toe kwam de zon een beetje door en was het vrij warm.

We zagen veel fishfarms langs de oevers, daar komt dus de zalmfilet vandaan.

Na ruim 20 mijl was het al ver in de middag en vonden we een mooi rustig anker plekje.

4 juli, het landschap wordt steeds imposanter

Er hingen nog steeds dramatische wolken, maar het was droog  en het was gelukkig bezeild verder de fjord in.

Aan het begin van de middag kwam er een stukje blauwe lucht!

We voeren een smalle fjord in en de rotsen werden steeds steiler.

Het werd zelfs warm.

Ook werden wat van de hoge toppen zichtbaar.

We kwamen bij het eiland Snilstveitøy, tegenover de plaats Rosental. Hier waren we 30 jaar geleden ook eens.

Het is ook hier wel moderner geworden met een aantal zomerhuizen en een nieuwe steiger, maar er was nog wel een heel oud winkeltje met een man die geen woord Engels sprak, maar we hebben wel wat kunnen kopen.

5 juli, hitte golf in Noorwegen

Vandaag was het zonnig en warm, de toppen van de bergen waren zichtbaar boven spiegelglad water van de fjord.

Alles leek wel hetzelfde als 30 jaar geleden, toen passeerden we de waterval aan het begin van de Maurangerfjord ook met prachtig weer.

 Bij Flatebø konden we Tortuga vastmaken aan een stukje kade, dat was er vroeger nog niet. We zijn er blij mee, want van ankeren zijn we nog steeds een beetje bang.

Tortuga lijkt piep klein bij de gigantische bergen.

Er is nog meer veranderd blijkt, waar vroeger een doodlopend weggetje was, wordt nu hard gewerkt, er liggen enorme bergen steenslag, er wordt een tunnel van 10 km  gemaakt!

Het oude weggetje is er gelukkig nog wel en we klimmen 3 kwartier omhoog. De brug over de rivier is nog hetzelfde.

Onze conditie is niet meer zoals vroeger, toen liepen we de eerste dag meteen tot een stuwmeer, nu was ik door de hitte halverwege echt wel op. We waren blij toen we weer bij de boot waren.

6 juli, ideaal wandel weer

We vertrokken al om 8 uur voor een lange wandeling berg op. En dat ging heel goed.

We waren nu wel goed voorbereid en hadden tassen met eten en drinken en warme kleding bij ons.

Na ruim 2 uur waren we bij een meer met uitzicht op een gletsjer.

Hier had Ronald 30 jaar gelden gevist op forel en dat wilde hij natuurlijk weer proberen. Een goede kunstvlieg kiezen is moeilijk. Ik wandelde nog wat verder langs het meer, maar klom niet zoals vroeger helemaal naar de gletsjer.

Het water was niet meer zo koud als toen, je kon je voeten er insteken zonder dat ze afvroren. Er lag nog wel wat sneeuw langs de weg, maar geen ijs in het meer.

In het meer ving Ronald uiteindelijk niks, maar op de terugweg, vrij dicht bij het dorp, ving hij in de rivier een aantal mooie forelletjes. Helaas te klein voor de pan.

Gered door de reddingsboot !!!!!

30 juni, gered door de reddingsmaatschappij

Het woei vrij hard, noord 5-6 , maar de zon scheen weer, dus alles was weer een stuk gezelliger.

We voeren op de motor een paar mijl naar het noorden door de Karmoy fjord, tot een plek waar de oudste kerk van Noorwegen staat: Avaldsnes.

Er bleek nu ook een Vikingmuseum te zijn. We gingen voor anker omdat er al een paar bootjes bij de steiger lagen, het was 8 meter diep en wel beschut.

Rustig wandelden we naar het kerkje en we beken het museum met film en audiotour.

Toen we weer zicht naar buiten hadden , was de schrik groot: onze boot lag niet meer op de ankerplaats, maar dreef midden in de fjord.

We hadden geen motortje aan de rubberboot, dus we zagen het niet zitten om naar de boot te roeien in de harde wind.

Een vrouw van het museum belde de reddingsmaatschappij voor ons. Daarna liepen we terug naar de rubberboot. De reddingsboot was nog niet in zicht en onder hoge wal zag het water er wel rustig uit, dus we gingen toch maar roeien richting boot. Het viel niet mee dichterbij te komen, Tortuga dreef ongeveer even snel.

Gelukkig kwam de reddingsboot vrij snel en kwam langzij Tortuga en hield haar op de plaats tot wij er ook waren. Toen konden we de motoren starten en het anker ophalen en op eigen kracht terug varen naar het museum eiland.

Nu bonden we vast aan de steiger. Na een kopje thee om bij te komen liepen we nog eens naar het museum om de dames daar te bedanken en we bekeken ook nog het Vikingdorp.

’s Avonds hadden we de 2 Vikingen uit het dorp bij ons op bezoek.

1 juli, een dag bij de Vikingen

Omdat het windkracht 6-7 uit het noordwesten was, de kant waar we heen willen, bleven we heerlijk een dagje liggen aan de stevige steiger bij het Vikingdorp.

Ronald markeerde de ankerlijn zodat we weten hoeveel lijn we precies hebben uitstaan. We hopen niet nogmaals een krabbend anker mee te maken.

Ik filmde de mooie soorten wier wadend in het water van 10 graden.

’s Middags  bekeken we de kerk, tot nu toe was dat niet gelukt omdat die gesloten was, onze boot in nood was, toen was er een begrafenis en konden we er ook niet in, maar na eerst boodschappen halen, was de deur eindelijk open.

Daarna intensiveerden we het contact het de Vikingen. We kregen een privé rondleiding in het botenhuis

en ik leerde een soort breiwerk met een naald.

Ook hadden we uitgebreide uitwisselingen over andere textiel technieken, de man is archeoloog, gespecialiseerd in textiel.

Zijn pak is geweldig mooi. Ook hebben ze leuke muziek instrumenten, gebaseerd op archeologische vondsten.

’s Avonds aten we bij hen in het Viking longhouse, ontzettend gezellig. Ze zijn pas 24 jaar, maar hebben  ideeën over de wereld die wij ook hebben.

2 juli, Haugesund

De wind was afgenomen en het werd tijd voor afscheid.

Het was maar 4 mijl moteren naar Haugesund.

Je vaart echt door de stad, maar toch is het rustig.

Er staan nog steeds veel pakhuis achtige gebouwen.

Er rijden bijna geen auto’s langs de kade zodat je rustig ligt. Het scheepvaart verkeer is ook gezellig. We konden de was doen en nog wat boodschappen. verder rustig alle mooie oude gebouwen bekeken, veel jugendstil is er ook.

Regen

29 juni, Kopervik

Het is inderdaad heel anders aan de westkant van Noorwegen en dan vooral het weer.

Ondanks de regen zijn we gaan wandelen, we wilden wel eens zien of we nu toch nog wat herkennen van 30 jaar geleden.

We kwamen in een natuurgebied, tegen de stad aan. Vroeger was dit een open moerasgebied, nu liggen er keurige paden en groeien er veel bomen.

’s Middags hebben we in de bibliotheek maar eens boeken gekeken met oude foto’s en dan klopt het wel hoe we het herinneren, een klein stadje met visserij en landbouw rondom.

Door de olie industrie is het hier nu rijk geworden, veel luwe huizen op de heuvels met dure auto’s.

Toch heeft niet iedereen geprofiteerd van de vooruitgang. Hier hangen ook daklozen rond bij het toiletgebouw. Gelukkig kunnen ze de toiletten wel gebruiken, al maakt dat de toiletten voor ons iets minder fijn.

We zijn erg blij met onze kachel, zodat we de regenkleding  weer mooi droog krijgen. Alleen in de rompen hebben we wel condens, vooral onder de waterlijn, het water is hier maar 11 graden.

Kristiansand naar Kopervik

27 juni, goede wind

Door de weerberichten binnen gehaald met grib files, wisten we al dagen dat vandaag een mooie zuid oosten wind zou staan, ideaal om de zuid west hoek van Noorwegen te ronden.

De schrik was dan ook groot toen we ’s ochtends wakker werden en alles potdicht in de mist zat.

Dankzij de plotter en AIS hebben we het er toch maar op gewaagd te vertrekken, het was wel spannend varen, maar het ging goed.

Eenmaal buiten de eilanden werd het zicht beter. Maar ook een vogeltje had moeite met de richting vinden.

’s Middags was het ideaal zeilen langs de kust met ruime wind, De kust was lager dan ik verwacht had. Om 19 uur waren we bij Lista, de zuidwest hoek.

De wind werd steeds harder en we voeren op het laatst met een klein stukje fok en moesten met de hand sturen.

28 juni, slecht weer!

’s Nachts moest de stromfok erop. Normaal lijkt die piep klein, maar nu was hij eigenlijk nog te groot, we surfden met 11 knoop, af en toe doken de neuzen in de golven die we inhaalden.

We wisselden steeds af met sturen, want het was knap vermoeiend. We haalden zelfs de stormfok nog weg en liepen evengoed nog 6 knopen voor top en takel.

Tegen de ochtend begon het erg te onweren. We konden schuilen in de luwte van een paar eilandjes waarop hoge zendmasten stonden, hopelijk trokken die meer bliksem aan als onze mast. We zetten alle electronica uit in de hoop alles heel te houden.

Gelukkig trok het onweer naar het vaste land.

Ouderwets op het kompas sturend zetten we koers naar de ingang tussen het eiland Karmoy en de vaste wal, gelukkig een ruim gat zonder verborgen rotsjes.

Om 8.45 lagen we vast aan een steiger in het plaatsje Kopervik. We zijn hier 30 jaar geleden ook geweest, het is haast niet te herkennen, zoveel is er bij gebouwd. We moeten van alles drogen, want het heeft veel geregend ook zijn we doodmoe, dus we gaan eerst maar eens even slapen. Wel een mooie steiger en niet duur en  gratis internet.